Chapter Title : മോനാച്ചന്റെ കാമദേവതകൾ 8 [ശിക്കാരി ശംഭു]

കൊള്ളാം എന്ന് സ്വയം വിലയിരുത്തി അവൾ പുറത്തിറങ്ങി. മുറ്റത്തു നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന  ചെടികളിലേക്ക് അവൾ നോക്കി. പല വിധത്തിലുള്ള ധാരാളം ചെടികളും പുഷ്‌പ്പങ്ങളും അവളതിൽ നിന്നും കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു റോസാപൂവ് പറിച്ചെടുത്തു വീടിന്റെ സിറ്റൗട്ടിൽ കയറി. അവറാൻ ഇരിക്കുന്ന പഴയകാല ചൂരലിന്റെ ചാരു കസേരയിൽ അവളാ പൂവ് മോനാച്ചനുള്ള അടയാളമായി വെച്ചിട്ടു റൂമിലേക്ക്‌ കേറി പോയി

മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ മോനാച്ചൻ ഓരോ ചുവടുകൾ വെച്ച് പുത്തൻപുരക്കൽ ബംഗ്ലാവിന്റെ നടുമുറ്റത്തെത്തി. അവനാ വിശാലമായ മുറ്റത്തു പലവട്ടം വന്നുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവിടം ആദ്യമായി കണ്ടപോലെ അവൻ പകച്ചു നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഉമ്മറകൊലയിലേക്ക് നീണ്ടു. അവറാൻ മുതലാളിയുടെ നീണ്ട ചാരുകസേരയിൽ ഹൃദയവർണ്ണമായ ഒരു റോസാപ്പൂവ് മോനാച്ചന്റെ കണ്ണുകളെ ആനന്ദപരവേശനാക്കി. വീടിന്റെ കോലായിൽ തൂങ്ങികിടക്കുന്ന കുരുവികൂട്ടിൽ നിന്നും ഒരു കുരുവി അവനെ കളകളാരവം മുഴക്കി സ്വാഗതം ചെയ്തു. മോനാച്ചന്റെ കാലടികൾ അവറാന്റെ കസേരയെ മറികടന്ന് മുന്നോട്ടു നീങ്ങി. തേക്കിൽ തീർത്ത ആ പടുകൂറ്റൻ വാതിൽക്കൽ അവൻ നിന്നു. അവന്റെ കൈകൾ കാളിങ് ബല്ലിൽ അമർന്നു.

ഒരു നിമിഷം നീണ്ട കാളിങ് ബെല്ലിന് ശേഷം അവിടമാകെ നിശബ്ദത നിറഞ്ഞു. അവൻ പ്രതിക്ഷയോടെ കാത്തു നിന്നു. രണ്ടു മൂന്ന് മിനിട്ടുകൾ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിനൊടുവിൽ കതകു മലർക്കേ തുറന്നു.  പ്രകാശം പകർന്നുകൊണ്ട് ഒരു നനുത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ അവനെയും നോക്കി നിൽക്കുന്ന ആലിസ്. വല്ലാത്തൊരു മനോഭാവത്തോടെ അവരിരുവരും പരസ്പരം ഒന്നും മിണ്ടാതെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി നിന്നു.

വാ…..

പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ആലിസ് മോനാച്ചനെ അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. അവൾ കതകിനു ഒരു വശം മാറി നിന്നു അവനു