മൊഞ്ചത്തി മുഹ്സി

Monchathi Muhsi | Author : Muhsina

മുഹ്സീ..... മുഹ്സീ...... എന്തൊരു ഉറക്കമാ ഈ പെണ്ണ്. ദേ ആളുകളൊക്കെ വന്ന് തുടങ്ങി...

ദേഷ്യത്തിൽ ഉറക്കെയുള്ള ഉമ്മിടെ വിളിയും കതകിലെ വലിയ ശബ്ദത്തിലുള്ള കൊട്ടും കേട്ട് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ രാവിലെ കണ്ണ് തുറന്നത്... ഇന്നലെ രാത്രി കസിൻസിനൊടൊപ്പമുള്ള കത്തിയടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങിയപ്പോൾ നേരം ഒരുപാട് വൈകിയിരുന്നു...

എഴുന്നേറ്റ് ബെഡിലിരുന്ന് സമയം നോക്കിയപ്പോൾ നോക്കിയപ്പോൾ ഉമ്മാടെ ദേഷ്യത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായി. മണി 9 ആകുന്നു.

വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് ഓടി വേഗം കുളിച്ച് അടുക്കളയിലെത്തിയപ്പോൾ ദാ കലി തുള്ളി നിൽക്കുന്നു ഉമ്മി. ഒരു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ മറ്റൊരു വീട്ടിലോട്ട് കേറി പോകേണ്ട പെണ്ണാ അതിന്റെ വല്ല ബോധവും ഉണ്ടോന്ന് നോക്കിയേ, ഉമ്മി ദേഷ്യത്തോടെ എന്റെ നേർക്കൊന്ന് കൈയ്യോങ്ങിയെങ്കിലും എന്റെ ചക്കര ഉമ്മിന്നുള്ള എന്റെ വിളിയും ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ടുള്ള എന്റെ സംസാരവും കൂടി ആയപ്പോൾ ഉമ്മി മുടിയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, ഉമ്മീടെ പൊന്ന് പോയി ഒരുങ്ങീട്ട് വാ. ആളുകളൊക്കെ വന്ന് തുടങ്ങി...

പറയാൻ മറന്നു, ഞാൻ മുഹ്സിന വീട്ടിലെല്ലാവരും മുഹ്സീന്ന് വിളിക്കും... വയസ്സ് 22 ആയെങ്കിലും ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഉമ്മിടെയും വാപ്പിടെയും ഒരേയൊരു പഞ്ചാര കുട്ടിയാണ്...

പഞ്ചാരക്കുട്ടിയെന്ന് വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ല, കോളേജിലൊക്കെ പോയി പഠിച്ചെങ്കിലും ഇപ്പോഴും എന്റെ ലോകം വാപ്പിയും ഉമ്മിയും മാത്രമാണ്. അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ് എനിക്കവരെ. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് അവരെ പിരിഞ്ഞ് മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് പോകണമല്ലോ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞൊഴുകും. ഒറ്റ മോളായത് കൊണ്ട് തന്നെ അവർ അത്രത്തോളം ലാളിച്ചാണ് എന്നെ വളർത്തിയത്.