Chapter Title : മൊഞ്ചത്തി മുഹ്സി [MUHSINA]

അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ ശരിക്കും ഒറ്റയ്ക്ക് പരിചയമില്ലാത്ത ഒരിടത്ത് വന്ന് പെട്ട പേടമാന്റെ അവസ്ഥയായിരുന്നു. ആകെ ഒരു മൂകത പോലെ. പിന്നെ ഹസീന ഉമ്മ എനിക്ക് വിടൊക്കെ നടന്ന് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നു. മുകളിലും താഴെയുമായി 6 മുറികളുള്ള വലിയൊരു വീട്. മുകളിലാണ് ഞങ്ങളുടെ റൂം. അൻവർ എന്റെ ബാഗുകളൊക്കെ കൊണ്ട് പോയി മുകളിൽ വെച്ചു. അവൻ ഇക്കായെപ്പോലെയല്ലായിരുന്നു, ഫൈസലിക്ക അത്യാവശ്യം നീളവും വണ്ണവുമൊക്കെ ഉള്ളയാളാണ് പക്ഷേ അൻവറാണെങ്കിൽ മെലിഞ്ഞ് ചുള്ളിക്കമ്പ് പോലെയും. ഭാരമുള്ള എന്റെ ബാഗൊക്കെ കഷ്ടപ്പെട്ട് എടുത്ത് പൊക്കി അവൻ കൊണ്ട് പോകുന്ന കണ്ടപ്പോൾ സത്യത്തിൽ എനിക്ക് സങ്കടം തോന്നി. അൻവറേ അതൊക്കെ അവിടെ വെച്ചേക്ക് പിന്നീട് എടുക്കാമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും സാരമില്ല ഇത്തൂസേ ഞാൻ കൊണ്ട് പോയി വെച്ചോളാന്നും പറഞ്ഞ് അവൻ ജോലി തുടർന്നു. ബഷീർ മാമായും (ഇനി മുതൽ മാമാ വിളി നിർത്തണോന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാൻ പണ്ട് മുതലേ അങ്ങനെ വിളിച്ച് ശീലിച്ച് പോയോണ്ട് മാറ്റാൻ പാടായിരുന്നു.) ഹസീന ഉമ്മായും കൂടി ഇക്കാടെ ബന്ധുക്കളെയൊക്കെ പരിചയപ്പെടുത്തി.

ഉമ്മിയെയും വാപ്പിയെയും പിരിഞ്ഞതിലുള്ള എന്റെ സങ്കടം സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു. ഫൈസലിക്കാക്കും അത് നന്നായിട്ട് മനസ്സിലായതിനാൽ ആദ്യത്തെ രണ്ട് ദിവസം മറ്റ് കാര്യങ്ങുളൊന്നും ചെയ്യാതെ കടന്നു പോയി. എന്റെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കി ഒന്നിനും നിർബന്ധിക്കാതെ മാറോട് ചേർത്ത് എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ഇക്കായോട് എനിക്ക് വല്ലാത്ത ബഹുമാനവും ഇഷ്ടവും തോന്നി.

മനസ്സ് കൊണ്ട് ഞാൻ തീരെ തയ്യാറാകത്തതിനാൽ ഒരാഴ്ചയോളം അതുപോലെ കടന്ന് പോയി. വിരുന്നുകളുടെ ഉത്സവമായിരുന്നു. ഫുഡ് കഴിച്ച് ഞാൻ ഒരു വഴിക്കായി. ഇതിനിടയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് പരസ്പരം ഒരുപാട് അടുത്തറിയാൻ