Chapter Title : മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്]

മോൻ തന്റെ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് പോകാതെ ഇവിടെത്തന്നെ തങ്ങി. ഭർത്താവ് അരികിലുണ്ടായിട്ടും ഉമ്മിയുടെ മനസ്സ് മകന്റെ സാമീപ്യത്തിനായി ദാഹിക്കുകയായിരുന്നു. പുറത്ത് നേരിയ തോതിൽ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വീടിനുള്ളിൽ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിൽ ഉപ്പ നല്ല ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണിട്ടും, കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന ഉമ്മിയുടെ ഉടൽ വല്ലാതെ ചൂടുപിടിക്കുകയായിരുന്നു.

തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ മോനും ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് പുളയുകയായിരുന്നു. അഞ്ചാം രാത്രിയിൽ ഫോണിലൂടെ പങ്കുവെച്ച ആ പച്ചയായ സന്ദേശങ്ങളും അവളുടെ നനഞ്ഞ പൂറിതളുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളും അവന്റെ കുണ്ണയെ പാന്റിന്റെ ഉള്ളിൽ കമ്പിയാക്കി നിർത്തിയിരുന്നു. അർദ്ധരാത്രി ഒരു മണിയായി. തൊണ്ട വല്ലാതെ വരണ്ടപ്പോൾ അവൻ വെള്ളം കുടിക്കാൻ വേണ്ടി പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഇരുട്ടിലൂടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

അതേസമയം, ഉപ്പയുടെ കൈകൾ തന്റെ മേൽ വീണുകിടന്നിരുന്നതിനാൽ ശ്വാസം മുട്ടലോടെ കിടക്കുകയായിരുന്നു ഉമ്മി. പെട്ടെന്നാണ് അടുക്കള ഭാഗത്തുനിന്നും വളരെ നേരിയ ഒരു കാൽപ്പെരുമാറ്റം അവൾ കേട്ടത്. അത് അവളുടെ മോൻ തന്നെയാണെന്ന് അവൾക്ക് നൂറു ശതമാനം ഉറപ്പായിരുന്നു. കിടക്കയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഉപ്പ എങ്ങാനും ഉണരുമോ എന്ന ഭയവും മകനെ കാണാനുള്ള ആവേശവും അവളെ ആകെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു.

നിശബ്ദതയെ ഭയന്നുകൊണ്ട്, ശ്വാസം പോലും അടക്കിപ്പിടിച്ചാണ് അവൾ കിടപ്പുമുറിയുടെ വാതിൽ പതുക്കെ തുറന്നത്. ഓരോ ഇഞ്ചും നീങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയത്തിന്റെ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നിമറഞ്ഞു. തന്റെ സാരിയുടെ തലപ്പഴിച്ചിട്ട്, മുടി അഴിച്ചിട്ട രൂപത്തിൽ, പൂച്ചയെപ്പോലെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവൾ ഇടനാഴിയിലൂടെ അടുക്കളയിലേക്ക് പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി നടന്നു. ആ വല്ലാത്ത ആങ്കലാപ്പും ത്രില്ലും അവളുടെ പൂറ്റിൽ