Chapter Title : മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്]

പുകഞ്ഞു. സ്വന്തം മകന്റെ ശാരീരികമായ വളർച്ചയും അവന്റെ ആ അവയവത്തിന്റെ വന്യതയും തന്നെക്കാൾ എത്രയോ വലുതാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അദ്ദേഹത്തെ ക്രൂരമായി വേട്ടയാടി. തന്റെ ഭാര്യ എന്തിനാണ് മോന്റെ അരികിൽ അത്രയ്ക്ക് ലഹരിയോടെ നിൽക്കുന്നതെന്ന് ഇപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് വ്യക്തമായിത്തതുടങ്ങി. ഉമ്മി അടുക്കളയിലേക്ക് മാറിയെങ്കിലും ഉപ്പ അവിടെത്തന്നെ തകർന്നു നിന്നു. മോൻ പോയ വഴിയേ നോക്കി അദ്ദേഹം നെടുവീർപ്പിട്ടു.

രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ ആ വലിയ വീട് പൂർണ്ണമായും ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന നിലാവെളിച്ചം കിടപ്പുമുറിയിലെ ചുവരുകളിൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന നിഴലുകൾ തീർത്തു. ഉപ്പയുടെ മനസ്സിൽ സംശയത്തിന്റെ കനലുകൾ ആളിക്കത്തുകയായിരുന്നു. ഒരു മിറർ സെൽഫിയും, മഴയത്ത് മകന്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിൽ അമർന്ന ഭാര്യയുടെ വിരലുകളും അദ്ദേഹത്തിന് ഒട്ടും ഉറക്കം നൽകിയില്ല. അർദ്ധരാത്രി രണ്ട് മണിയായിട്ടുണ്ടാകും. വീടിനുള്ളിൽ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ ചെറിയൊരു മർമ്മരം മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഉപ്പ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് മേൽക്കൂരയിലേക്ക് നോക്കി ശൂന്യമായ ചിന്തകളിൽ മുഴുകി കിടക്കുകയായിരുന്നു.

തൊട്ടടുത്ത് കിടന്നിരുന്ന ഉമ്മി നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. എന്നാൽ പെട്ടെന്നാണ് അവളിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടത്. അവളുടെ ശ്വാസഗതിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വേഗത കൂടിവന്നു. അവൾ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് അസ്വസ്ഥതയോടെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടക്കാൻ തുടങ്ങി. ഉറക്കത്തിൽ അവൾ എന്തോ ഒരു വന്യമായ സ്വപ്നം കാണുകയാണെന്ന് ഉപ്പയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. അദ്ദേഹം പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് അവളെത്തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിക്കിടന്നു.

പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും നേർത്തൊരു കാമഞരക്കം പുറത്തേക്ക് വന്നു. "ആഹ്... മോനേ..." എന്നവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു.

ആ വിളി കേട്ടതും ഉപ്പയുടെ നെഞ്ച് ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. അദ്ദേഹം ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ മകനെയാണ് കാണുന്നത്. അടുത്ത നിമിഷം അവളുടെ ഞരക്കം കൂടുതൽ ശക്തവും വന്യവുമായി മാറി. "അയ്യോ... മോനേ... പിടിക്ക്... അവിടെ മുറുകെ പിടിക്ക്... ആഹ്... തള്ളൂ..." എന്ന് അവൾ ഉറക്കെ മന്ത്രിക്കാൻ തുടങ്ങി.

എന്തോ വലിയ ആപത്തിൽ പെട്ട മകൻ അവളെ രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്നാണ് ആദ്യ നിമിഷം ഉപ്പ കരുതിയത്. മകൻ എവിടെയോ വീഴാൻ പോവുകയാണെന്നും അവൾ അവനെ പിടിച്ചു തള്ളാൻ പറയുകയാണെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. മകനോടുള്ള ഉമ്മിയുടെ അമിതമായ വാത്സല്യവും പേടിയുമായിരിക്കാം ഇത്തരം