Chapter Title : മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്]

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ആഴത്തിൽ വേരോടി. നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ തന്നെ താൻ കണ്ടതും കേട്ടതും ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി തന്റെ മുന്നിലുണ്ടാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു.

വീട് ഇപ്പോൾ ഉപ്പയ്ക്ക് ഒട്ടും സമാധാനം നൽകുന്ന ഒരിടമല്ലായിരുന്നു. രാത്രിയിലെ ഉമ്മിയുടെ ആ വന്യമായ ഞരക്കങ്ങളും, പകൽ സമയങ്ങളിൽ മകനും അവളും തമ്മിലുള്ള ആ രഹസ്യ നോട്ടങ്ങളും അദ്ദേഹത്തെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അയൽക്കാർ ആരും അറിയാതെ, ബഹളങ്ങളില്ലാതെ ഉമ്മയോടും മകനോടും ഇതിനെക്കുറിച്ച് നേരിട്ട് സംസാരിക്കാൻ ഉപ്പ ഒരു വഴി കണ്ടെത്തി—നഗരത്തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് മാറി ശാന്തമായ ഒരു ഹിൽ റിസോർട്ടിലേക്ക് ഒരു ദിവസത്തെ സ്റ്റേ. അവിടെവെച്ച് കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയുമ്പോൾ ശബ്ദം ഉയർന്നാൽപോലും ആരും അറിയില്ലല്ലോ എന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി.

തന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ വല്ലാത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദം പങ്കുവെക്കാൻ ഉപ്പ തന്റെ സുഹൃത്തും പ്രശസ്ത സൈക്യാട്രിസ്റ്റുമായ ഡോക്ടർ പീറ്ററിനെയും ആ റിസോർട്ടിലേക്ക് രഹസ്യമായി ക്ഷണിച്ചിരുന്നു. ഫോണിലൂടെ അദ്ദേഹം പീറ്ററിനോട് പറഞ്ഞു: "പീറ്റർ, കുടുംബത്തിൽ ചെറിയൊരു ടെൻഷൻ ഉണ്ട്. ഞങ്ങളെല്ലാവരും റിസോർട്ടിലുണ്ടാകും. നീ അങ്ങോട്ട് വരണം, നമുക്ക് അവിടെയുള്ള കോഫി ഏരിയയിലോ ഗാർഡനിലോ ഇരുന്ന് സമാധാനമായി സംസാരിക്കാം." ഉള്ളിലെ ഭാരം ഇറക്കിവെക്കാൻ ഉപ്പ കണ്ട ഒരേയൊരു വഴി പീറ്റർ മാത്രമായിരുന്നു. എന്നാൽ റിസോർട്ടിൽ എത്തിയതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ പീറ്ററിന്റെ സന്ദേശമെത്തി—ഭാര്യയുടെ വീട്ടിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒരു എമർജൻസി കാരണം അദ്ദേഹത്തിന് ഇന്ന് വരാൻ കഴിയില്ലെന്ന്. ഉപ്പയുടെ മുന്നിലുണ്ടായിരുന്ന വലിയൊരു പ്രതീക്ഷയാണ് അവിടെ അടഞ്ഞുപോയത്.

തുടർന്ന്, കാര്യങ്ങൾ തനിയെ നേരിടാൻ ഉപ്പ തീരുമാനിച്ചു. ആദ്യം ഭാര്യയെ ഒരു വിജനമായ കോർണറിലേക്ക് മാറ്റിനിർത്തി സംസാരിക്കുക, പിന്നീട് മകനോട് തനിച്ച് സംസാരിക്കുക, ഒടുവിൽ രണ്ടുപേരെയും ഒന്നിച്ച് നിർത്തി ചോദ്യം ചെയ്യുക—ഇതായിരുന്നു ഉപ്പയുടെ പ്ലാൻ. എന്നാൽ റിസോർട്ടിൽ എത്തിയതോടെ ആ പ്ലാനുകളെല്ലാം പാടെ തകർന്നുപോയി.

അവിടെയെത്തിയതും മോൻ വല്ലാത്ത ആവേശത്തിലായിരുന്നു. അവൻ ഗെയിംസ്, സ്വിമ്മിംഗ്, ജിം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് മുഴുനീള ആക്ടീവ് ആയി ഓടിനടക്കാൻ തുടങ്ങി. ഉമ്മയാകട്ടെ, ഒരു ചെറുപ്പക്കാരിയുടെ ആവേശത്തോടെ റിസോർട്ടിലെ പല കാഴ്ചകൾ കാണാനും, റെസ്റ്റോറന്റിലെ ഫുഡ് കഴിക്കാനും, അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും മോന്റെ കൂടെ ഓടിനടക്കാനും തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്കവൾ പൂൾ സൈഡിൽ മോന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നിരുന്ന്