Chapter Title : മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്]

പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ ആകെമൊത്തം ബഹളമയമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഉപ്പ മാത്രം ആ ആവേശങ്ങളിലൊന്നും പങ്കുചേരാനാവാതെ റിസോർട്ട് റിസപ്ഷനിലും ഗാർഡന്റെ ഒരു മൂലയിലുമായി ഒന്നിനും മൂഡ് ഇല്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു. താൻ ആ കുടുംബത്തിൽ വെറുമൊരു ബോറനായി മാറിപ്പോവുകയാണോ എന്നൊരു തോന്നൽ അദ്ദേഹത്തെ കൂടുതൽ സങ്കടപ്പെടുത്തി.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് വൈകുന്നേരത്തിന് മുൻപ് മോൻ അവിടുത്തെ പ്രൈവറ്റ് സ്റ്റീം സൗണ ബുക്ക് ചെയ്ത വിവരം പറയുന്നത്. "ഉപ്പാ, ഇതൊന്ന് ട്രൈ ചെയ്തു നോക്ക്. നല്ല റിലാക്സേഷൻ കിട്ടും," എന്ന് മോൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉപ്പ ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു. എങ്കിലും മോന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി അദ്ദേഹം അതിനുള്ളിൽ കയറി. പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയ ഉപ്പയുടെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം വിയർപ്പിലും ആവിയിലും കുതിർന്ന് പാടെ നനഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹം ശ്വാസം മുട്ടി, വിയർത്ത് കുളിച്ചാണ് പുറത്തേക്ക് വന്നത്.

എന്നാൽ പിന്നീട് മോൻ സൗണയിൽ കയറി തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഉപ്പ വല്ലാത്തൊരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു. അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒട്ടും നനഞ്ഞിട്ടില്ല! അവന്റെ ഡ്രസ്സ് തികച്ചും ഉണങ്ങിയ നിലയിലായിരുന്നു. സൗണയ്ക്കുള്ളിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ വിയർക്കാതിരിക്കണമെങ്കിൽ ഉള്ളിൽ തുണികളില്ലാതെ പൂർണ്ണ നഗ്നനായി ഇരിക്കണമെന്ന് ഉപ്പയ്ക്ക് അപ്പോൾ തന്നെ മനസ്സിലായി. തന്റെ മകൻ സ്വന്തം ശരീരത്തെക്കുറിച്ച് ഇത്രത്തോളം ആത്മവിശ്വാസമുള്ളവനായി വളർന്നത് അദ്ദേഹത്തിൽ ഒരേസമയം ഭയവും അസ്വസ്ഥതയും നിറച്ചു.

വൈകുന്നേരമായപ്പോൾ ഉമ്മി സൗണയിലേക്ക് പോകുന്നത് ഉപ്പ കണ്ടു. സമയം പത്തു മിനിറ്റും ഇരുപത് മിനിറ്റും കടന്നുപോയി, മുപ്പത് മിനിറ്റിലധികമായിട്ടും അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.

സൗണയുടെ ചൂട് നിറഞ്ഞ ആ നിഗൂഢമായ ഇരുട്ടിൽ, വാതിൽ അടഞ്ഞതോടെ മോൻ ഉമ്മിയെ ഭിത്തിയോട് ചേർത്തു തള്ളി. ആവിയുടെ കനത്ത മഞ്ഞ് അവരുടെ ശരീരങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി മറച്ചിരുന്നു. പുറംലോകത്തുനിന്നും വെറും ഒരു ചില്ലുവാതിലിന്റെ അകലത്തിൽ മാത്രമാണ് തങ്ങൾ നിൽക്കുന്നത് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം അവരിൽ ആവേശം ഇരട്ടിയാക്കി.

"ഇവിടെ വെച്ച് ഉമ്മിയെ ഒന്നിങ്ങനെ ചേർത്തു പിടിക്കാൻ ഞാൻ എത്ര നാളായി കൊതിക്കുന്നു എന്നറിയാമോ?" മോൻ അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ ചുണ്ടുകൾ ഉരസിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

"മോനേ...... ഇതുവഴി ആരെങ്കിലും ഒക്കെ വരില്ലേ? ഉപ്പ ആ ബാൽക്കണിയിൽ എങ്ങാനും ഇറങ്ങി നിന്നാൽ നമ്മൾ പുറത്തിറങ്ങുന്നത് കാണും. എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു..."