Chapter Title : മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്]

വ്യക്തമായിരുന്നു. മറ്റൊരാൾക്ക് തൊടാൻ പോലും കഴിയാത്ത തന്റെ ഈ 'രഹസ്യ സ്വത്ത്' താൻ എത്രമാത്രം സുരക്ഷിതമായി കൈവശം വെച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതോർത്തപ്പോൾ അവൻ ഉള്ളിൽ ലഹരിയും പൗരുഷവും നിറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും ഉപ്പ കാറുമായി ഫ്രണ്ടിലേക്ക് വന്നു നിർത്തി. മോൻ എഴുന്നേറ്റ് ഉമ്മിയെയും കൂട്ടി കാറിലേക്ക് കയറി. പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവൻ ഫൈസലിന് നേരെ കൈവീശി യാത്ര പറഞ്ഞു.

റിസോർട്ടിൽ നിന്നും വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ശേഷം, ഫൈസൽ മോനുമായി മുൻപത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ അടുപ്പം കാണിക്കാൻ തുടങ്ങി. മോൻ റിസോർട്ടിലെ ചിത്രങ്ങൾ വാട്സാപ്പിൽ സ്റ്റാറ്റസ് ആയി ഇട്ടത് കണ്ടതും ഫൈസലിന്റെ മെസ്സേജ് എത്തി.

ഫൈസൽ: "സൂപ്പർ പിക്സ് ടാ..."

മോൻ: "താങ്ക്സ് ഡാ."

കുറച്ചു സമയം മറ്റു ചില വിശേഷങ്ങൾ സംസാരിച്ച ശേഷം ഫൈസൽ തന്റെ ഉള്ളിലെ യഥാർത്ഥ ആഗ്രഹം പതുക്കെ പുറത്തെടുത്തു.

ഫൈസൽ: "അല്ലടാ, ഉമ്മി പൂളിൽ ഒന്നും ഇറങ്ങിയില്ലേ?"

അവന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് പിന്നിലെ ഇൻഡയറക്ട് ആഗ്രഹം മോന് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. തന്റെ ഉമ്മ ബാത്തിങ് സ്യൂട്ടിൽ നിൽക്കുന്നത് കാണാനുള്ള അവന്റെ കൊതിയായിരുന്നു അത്. മോൻ ഒട്ടും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:

മോൻ: "ഉമ്മിക്ക് നീന്താൻ ഒന്നും അറിയാത്തതുകൊണ്ട് ഇറങ്ങിയില്ലടാ. പിന്നെ അതൊരു റിസോർട്ട് ഒക്കെ അല്ലേ, അതുകൊണ്ട്."

ഫൈസൽ: "അപ്പോ വീട്ടിൽ ആണെങ്കിൽ ഇറങ്ങുമോ?"

മോൻ: "വീട്ടിൽ പൂൾ ഇല്ലല്ലോടാ... ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇറങ്ങുമായിരിക്കും, ആർക്കറിയാം! പിന്നിരിക്കട്ടെ... നിന്റെ ഉമ്മയ്ക്ക് എന്തൊക്കെയാണ് വിശേഷം?"

ചോദ്യങ്ങൾ സ്വന്തം കുടുംബത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഫൈസൽ ഒന്ന് പരുങ്ങി. അവൻ പതുക്കെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:

ഫൈസൽ: "ഓഹ്... ഇവിടെ ഒരു വിശേഷവും ഇല്ലടാ, ഇങ്ങനെ പോകുന്നു. അല്ല, നീയും നിന്റെ ഉമ്മയും നല്ല ക്ലോസ് ആണെന്ന് കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് മനസ്സിലായി."

മോൻ: "എന്താടാ... നീയും നിന്റെ ഉമ്മയും ക്ലോസ് അല്ലേ? അതോ നിനക്ക് എന്നോട് അസൂയയാണോ?"

ഫൈസൽ: "അതൊക്കെ അങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാടാ… എനിക്ക് എന്ത് അസൂയ വരാൻ!"

ഫൈസൽ: "സാധാരണ ഫോട്ടോകളിൽ ഒന്നും ഉമ്മയെ അധികം കണ്ടില്ലല്ലോടാ"

മോൻ: "ഞാൻ ഫുൾ ടൈം ഗെയിംസ് സൈഡിൽ ആയിരുന്നു... ഉമ്മ റെസ്റ്റോറന്റിലോ ഗാർഡനിലോ മറ്റോ ആയിരുന്നു. പിക്‌സ്