Chapter Title : മോനോടൊപ്പം 2 [ജോകാപ്പസ്]

ഒക്കെ ഉപ്പയുടെ ഫോണിൽ ഉണ്ടാകും."

ഫൈസൽ: "ആഹ്, അതായിരിക്കും."

മോൻ: "അതൊക്കെ പോട്ടെ... നിന്റെ ഉപ്പ മരിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ എത്ര വർഷമായി?"

ഫൈസൽ: "6 വർഷം കഴിഞ്ഞു ടാ..."

മോൻ: "ഇടയ്ക്ക് ഉമ്മയെയും കൊണ്ട് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ഒരു ട്രിപ്പ് വന്നൂടെ? ഈ റിസോർട്ട് ഫാമിലി ഫ്രണ്ട്‌ലിയാ... സൂപ്പർ."

തന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് മോനെ കുടുക്കാൻ നോക്കിയ ഫൈസലിന് നേരെ തിരിച്ച് ചോദ്യങ്ങൾ വരാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അവന് മറുപടി ഇല്ലാതായി. മോന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ പതുക്കെ പിൻവാങ്ങാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു.

ഫൈസൽ: "അതൊക്കെ നോക്കണം ടാ... ഡാ ശരി, എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരു കോൾ വരുന്നുണ്ട്. ഞാൻ അത് എടുക്കട്ടെ, പിന്നെ കാണാം."

ഫൈസൽ ചാറ്റ് അവസാനിപ്പിച്ച് പിന്മാറിയെങ്കിലും, അവൻ ഉമ്മയെ നോക്കിയ ആ നോട്ടവും ഈ ചോദ്യങ്ങളും മോന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരങ്ങളെ കൂടുതൽ ഉണർത്തുകയാണ് ചെയ്തത്. തന്റെ ഉമ്മ തന്റെ മാത്രം സ്വന്തമാണെന്ന ചിന്ത അവന്റെ മനസ്സിൽ ഉറച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

റിസോർട്ടിലെ ആ അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞ സ്റ്റേ കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചെത്തിയിട്ട് ഇപ്പോൾ ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മകൻ തന്റെ പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയിരുന്നതിനാൽ ഈ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ ആ വലിയ വീട് ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ഒരു നിശബ്ദതയിലായിരുന്നു. ഉപ്പ മുൻപത്തേക്കാൾ വല്ലാതെ ഉൾവലിഞ്ഞു. ആരോടും അധികം സംസാരിക്കാതെ, ഒന്നിനും ഒരു താല്പര്യവുമില്ലാതെ അദ്ദേഹം വീടിന്റെ പൂമുഖത്തോ ലിവിംഗ് റൂമിലോ ശൂന്യമായ നോട്ടത്തോടെ ഇരിക്കുന്നത് ഉമ്മി ഭയത്തോടെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സൗണയിലെ ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം ഉപ്പയുടെ ഉള്ളിൽ വലിയൊരു മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ആ ഞായറാഴ്ച ഉച്ചയ്ക്ക് മകൻ തന്റെ പുതിയ വീട്ടിൽ നിന്നും വീണ്ടും ഇവിടെയെത്തിയത്. അവൻ വന്നതോടെ ഉമ്മിയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഉണർവ് പ്രകടമായി. ഉപ്പ നാട്ടിലുള്ളതുകൊണ്ട് മുൻപത്തെപ്പോലെ പരസ്യമായ ശാരീരിക പ്രകടനങ്ങൾക്ക് അവർ മുതിർന്നില്ലെങ്കിലും, പരസ്പരം കാണുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്ന ആ രഹസ്യ ലഹരിയുടെ തിളക്കം പൂർണ്ണമായി മറച്ചുവെക്കാൻ ഇരുവർക്കും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഉമ്മിയും മോനും തികച്ചും അടുത്തിരുന്ന് ഫോണിലെന്തോ കണ്ട് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ജിമ്മിലെ പുതിയ ഫോട്ടോകളോ