Chapter Title : മൂക്കുത്തി 2 [Sarath]

പോയി പാർസൽ വാങ്ങി വാ ഞാൻ ഷോപ്പ് ഒന്ന് അടക്കട്ടെ. അങ്ങനെ അവർ കദർക്കന്റെ കടയിൽ നിന്ന് ബിരിയാണിയുമായി വന്നു കൊറോണ ആയതുകൊണ്ട്  അവിടെ നിന്ന് കഴിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല. അങ്ങനെ ഷോപ്പ് ഒക്കെ അടച്ചു ഞങ്ങൾ നേരെ പാടത്തേക്ക് വിട്ട് അവിടെ തോടിന്റെ വക്കത്തു നിന്ന് ബിരിയാണിയും കഴിച്ചു വീട്ടിലേക്ക്. ശ്യാം : എന്നാ ശെരി ടാ ഞാൻ പോവാ നാളെ കാണാ ഞാൻ  : ശെരി.... അർജുൻ : ബൈ മൈരേ അങ്ങനെ ശ്യാം ബൈക്കിൽ അവന്റെ വീട്ടിലേക്കും ഞാനും അർജുനും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്കും തിരിച്ചു.

ഞാൻ അർജുനെ അവന്റ വീട്ടിൽ ആക്കി ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. വീട്ടിൽ എത്തി ബൈക്ക് നിർത്തി ബെൽ അടിച്ചു അമ്മ വന്നു വാതിൽ തുറന്നു. അമ്മ : എന്താടാ നേരം വൈകിയേ ഞാൻ ഉള്ളിലേക്ക് കേറികൊണ്ട് ഞാൻ : ഞങ്ങൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ഇരുന്നു. അമ്മ : അല്ല നീ എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചോ ഞാൻ : ആ ഞങ്ങൾ ബിരിയാണി കഴിച്ചു.അതും പറഞ്ഞ് നേരെ ടേബിളിൽ നോക്കി അവിടെ ഇരിക്കുന്ന ആളെ കണ്ട് ഞാൻ ഒന്ന്  ഞെട്ടി  " ഷീബേച്ചി " എന്തോ എഴുതുകയാണ്. അമ്മയും ഷീബെച്ചിയുമാണ് നാട്ടിലെ കുടുംബശ്രീയുടെ മെയിൻ ഹെഡ്. ഞാൻ ഷീബേച്ചിയെ തന്നെ നോക്കി നിന്ന് പോയി. പെട്ടെന്ന് അമ്മ ബാക്കിൽ നിന്ന്   " ഷീബേ  എഴുതി കഴിഞ്ഞോ " ഷീബ : ഇല്ല കൊറച്ചുകൂടെ ഉണ്ട്. ഞാൻ ഷീബേച്ചിയെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കിനിന്നു പക്ഷെ ഷീബേച്ചിക്ക് യാതൊരു മൈൻഡും ഇല്ല. അപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ വേഗം തന്നെ സെറ്റപ്പ് കേറി എന്റെ റൂമിലോട്ടു പോയി. താഴെ നിന്ന് അമ്മയും ഷീബേച്ചിയും എന്തൊക്കയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ എന്നെ പറ്റി ആണോ പറയുന്നത് എനിക്ക് എന്തോ ഒരു ഇത് ഉള്ളിൽ. ഞാൻ ഡോർ തുറന്ന് സ്റ്റാർക്കസിന്റെ അടുത്ത് പോയി നിന്ന് ചെവികൊടുത്തു അപ്പോൾ അവർ പറയുന്നത് കേൾക്കാമായിരുന്നു. അമ്മ : ഷീബേ ഇത്  ഇന്ന് തീരുവോടി ഷീബ : ഓ ഇപ്പൊ കഴിയും ഒരു 10