Chapter Title : മൂന്ന് തലമുറകളിലൂടെ [പൂവൻകോഴി]

ഭാര്യ സരളയും നോക്കും. പക്ഷെ കിളവൻ താത്‌പര്യം ദിവ്യയെ ആണ്. ഇടക്ക് നടക്കാനൊക്കെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോകുംമ്പോ ഓരോന്ന് തട്ടുകയും, മുട്ടുകയും ഒക്കെ ആവാമല്ലോ. നിഷ്‌കുവായ ദിവ്യ ഒന്നും പറയുകയുമില്ല. എന്നാലും വേലു നായർ അതിലധികം പോകാറില്ല. മരുന്ന് ഒഴിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ മുല ദേഹത്ത് മുട്ടുന്നതും, കുളിക്കുമ്പോൾ പുറം തേച്ചു കൊടുക്കുന്നതും ഒക്കെയുണ്ട്.

ഓഹ്, ദിവ്യ ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് നടത്തം ഒന്നുമില്ലേ.

ഇല്ല മോളെ. കിടപ്പും ഇരിപ്പും തന്നെ.

കിളവൻ തട്ടി വിട്ടു. അത്യാവശ്യം സ്വയം നടക്കും. പറമ്പിൽ വരെ പോകും. സ്വന്തം കാര്യന്ങ്ങള് ഒക്കെ ചെയ്യും. എന്നാലും റസീന നടത്തിയാലോ. ദിവ്യയെക്കാൾ നല്ല ഉരുപ്പടി റസീനയാണ്.

എന്നാ, ഞാൻ നടത്തിക്കാം വരൂ. വടി ഒന്നും വേണ്ട. എന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചാൽ മതി.

വേലു നായർ റസീനയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു എണീറ്റു. പതുക്കെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. അയാൾക്ക് അപാര ഭാരം ഉണ്ടെന്ന് റസീനക്ക് മനസിലായി. വേണ്ടായിരുന്നു. എങ്ങാനും വീണാൽ ഞാൻ പണിപ്പെടും. പക്ഷെ വേലു നായർ വലിയ കുഴപ്പം ഇല്ലാതെ നടന്നു. എങ്കിലും അയാളുടെ കൈ തോളിൽ നിന്നും റസീനയുടെ കയ്യിൽ എത്തി. ചുവന്നതും കറുത്തതും ആയി ചെറിയ പുള്ളികൾ ഉള്ളതും ചെറിയ കൈ ഉള്ളതും ആയിരുന്നു നൈറ്റി. വേലു നായരുടെ കൈ റസീനയുടെ കയ്യിൽ അമർന്നു. അയാൾക്ക് നല്ല ശക്തിയുണ്ടെന്ന് റസീനക്ക് തോന്നി. ചിലപ്പോൾ വീഴുമോ എന്ന ഭയം കാരണം മുറുകെ പിടിച്ചത് ആയിരിക്കും. അവർ പതുക്കെ നടന്നു. വേലു പരമാവധി റസീനയോട് ചേർന്നു നടന്നു. ആ നടത്തം തന്നെ അയാൾക്ക് വൻ ഉത്തേജനം ആയിരുന്നു.