Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 1 [ലസ്റ്റർ]

സന്തോഷത്തിന്റെ ധൂളികള്‍ പാറിപ്പറക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി അവന്.  ശാന്തമായിരുന്ന ദിനരാത്രങ്ങള്‍ വാചാലമാകുന്നു, തന്റെ ചോദനകള്‍ സജീവമാകുന്നു.

അവന്റെ ചുണ്ടില്‍ ഒരു മന്ദഹാസം തങ്ങിനില്‍ക്കുന്നത് കൗതുകത്തോടെ അവള്‍ നോക്കിയിരുന്നു. ഇരിക്കുമ്പോളും നില്‍ക്കുമ്പോളും നടക്കുമ്പോളും എവിടെയോ കാലുകള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു നീറ്റല്‍. അതിന്റെ കാരണം ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ നെഞ്ചില്‍ ഒരു തിടുക്കവും ശരീരത്തിന് ഭാരക്കുറവും വന്ന് പോകുന്നത് പോലെ അവള്‍ക്ക് തോന്നി. എളുപ്പം വീട്ടിലേക്ക് എത്തിയെങ്കില്‍ എന്ന് ആശിച്ചു. പക്ഷെ ആരുമില്ലാതെ താനും അവനും മാത്രമായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് കൊതിച്ചു. കുറേ കെട്ടിപിടിച്ചു മിണ്ടിമിണ്ടി കിടക്കാന്‍, പതിയെ അവന്റെ കൈത്തലം താങ്ങാക്കി കിടന്നുറങ്ങാന്‍ അവള്‍ കൊതിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ഭക്ഷണം വന്നു. ചൂടുള്ള ചായ ആ തണുപ്പില്‍ തൊണ്ടയിലൂടെ ശരീരത്തിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരുന്മേഷം തോന്നി അവള്‍ക്ക്. ആവി പറക്കുന്ന ബീഫും പൊറോട്ടയും. പൊതുവെ ഇത്തരം കടകളില്‍ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്ത അവള്‍ക്ക് ആ ഭക്ഷണത്തിന്റെ സ്വാദ് പുതുമയായിരുന്നു. അവന്റെയൊപ്പമായത് കൊണ്ടായിരിക്കണം, ഈ രാവും ഈ യാത്രയും ഇത്രയേറെ മനോഹരമെന്ന് അവള്‍ക്ക് തോന്നി. അവന്റെയൊപ്പമുള്ള എന്തും തനിക്ക് എത്ര സുന്ദരവും ലഹരിയുമാണ്. അവള്‍ പൊറോട്ട  നുള്ളിയെടുത്തു ബീഫില്‍ മുക്കി അവന് നീട്ടി. അവന്‍ അത് വാങ്ങാന്‍ കൈനീട്ടിയപ്പോള്‍ ശുണ്ഠിയോടെ മുഖം ചുളിച്ചു കൈ പിന്‍വലിച്ചു അവളുടെ വായിലേക്ക് ഇട്ടു.

'ഹ.. ഇതെന്ത് തമാശ. ഒരാളെ കൊതിപ്പിച്ചു പറ്റിക്കുന്നോ.' അവന്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ പരാതിപ്പെട്ടു.

'കൊതിച്ചോണ്ട് അവിടിരുന്നാ മതി. തരാന്‍ സൗകര്യസമില്ലിപ്പൊ.' അവള്‍ അരിശപ്പെട്ടു.

'തീരുന്നത് വരെ എനിക്ക് വായിലേക്ക് വച്ചു തന്ന് വിശപ്പ് മാറ്റിതരും ന്ന് കരുതിയ ഞാന്‍ ന്തൊരു മണ്ടനാ.' അവന്‍ മനസ്സ് നൊന്തത് പോലെ അഭിനയിച്ചു അവളെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി.

'അയ്യോ അത് തന്നാ ചെയ്തത്. കൈനീട്ടാന്‍ നിന്നിട്ടല്ലേ. ദേ വാ തുറന്നെ.' അവള്‍ പരവേശത്തോടെ ന്യായീകരിച്ചിട്ട് പൊറാട്ട നുള്ളി അവനെ തീറ്റിച്ചു. അവന്‍ തിരിച്ചും. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു കടയിലെ ചേട്ടന്‍ എന്തെങ്കിലും വേണോ എന്ന് തിരക്കി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. വാഹിദ് അവള്‍ക്ക് ഒരു പൊറോട്ട കൂടി കൊടുക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അവള്‍ക്ക് നല്ല വിശപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. പൊറോട്ടയുമായി വന്ന ചേട്ടന്‍ അവരോട് ചോദിച്ചു.