Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 1 [ലസ്റ്റർ]

അവളുടെ നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്ന പൂറില്‍ കിടന്നു താണ്ഡവമാടി. പൂറിലെ നനവ് രണ്ടുപേരുടെയും അരക്കെട്ടിലും തുടയിടുകിലും നന്നായി നനച്ചു. ശരീരങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കൂട്ടിമുട്ടുമ്പോള്‍ നനവ് കാരണം ശബ്ദമുണ്ടായികൊണ്ടിരുന്നു.

'ഇക്കാ ആയില്ലേ. പ്ലീസ്.. ആഹ്.. ഹാവൂ.. പോന്നേ. ന്റെ ജീവന്‍ പോകുന്നു വാഹീ.  എന്നോട് ന്തിനാ ഇത്രേം ദേഷ്യം... ആഹാ.. ഹായ്.. അടിക്ക്.. വേഗം വേഗം.. അയ്യോ.. ആഹ്.. വാഹീ.. ന്റെ.. ന്റെ ഇക്കാ...' അവള്‍ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു. ശരീരം തളര്‍ന്നു ബോധമില്ലാത്തത് പോലെ അവള്‍ കുഴഞ്ഞു കിടന്ന്.

' അആഹ്.. ശാരീ.. ഇക്കാന്റെ മുത്തേ.. അആഹ്... ' ശക്തമായി ഞരങ്ങി മുക്രയിട്ടുകൊണ്ട് അവന്റെ ശുക്ലം ശാരിയുടെ വെന്തു കുഴഞ്ഞ പൂറിലേക്ക് ചീട്ടിത്തെറിച്ചു. ആ ചൂട് വെള്ളം പൂറിന്റെ ഭിത്തിയില്‍ തട്ടി അവളുടെ ശരീരം ഞെട്ടി, രോമങ്ങള്‍ എഴുന്നു നിന്നു. വിയര്‍ത്തു കുതിര്‍ന്ന ശരീരവുമായി ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും തീവ്ര പ്രണയിനികള്‍ പരസ്പരം വരിഞ്ഞു മുറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു കിതച്ചു. രണ്ടുപേരും കഴുത്തില്‍ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് അശ്വസിപ്പിക്കുന്ന പോലെ പരസ്പരം തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

'ഇക്കാ.'അവള്‍ പതുക്കെ വിളിച്ചു. വാഹിദ് വിളികേട്ടില്ല, പകരം അവളുടെ കവിളില്‍ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.

'ഇക്കാ.. അവള്‍ ഒന്നുകൂടി അമര്‍ത്തി വിളിച്ചു.

'ന്താ പെണ്ണേ.'

'എന്നോട് ശരിക്കും ഇഷ്ടം ണ്ടോ.,'

അവന്‍ അവിടെ കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി അമര്‍ത്തി ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ കൈകള്‍ക്കുള്ളിലേക്ക് ഒതുക്കി വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. വീണ്ടും വീണ്ടും കഴുത്തില്‍ മുഖം പൂഴ്ത്തി.

'അതെന്താ മുത്തേ അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ. ഞാന്‍ അടിച്ചത് നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചോ.'? അവന്‍ ആ കിടപ്പില്‍ തന്നെ ചോദിച്ചു.

'ന്താ ഇക്കാ ഇത്. എന്ത് ചോദ്യമാ ഇത്. ഇതൊക്കെ ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഭാഗ്യമല്ലേ. ഇത്രേം മനസ്സും ശരീരവും നിറച്ചു ചെയ്തു തരുന്ന സ്വന്തം പുരുഷനെ ഏത് പെണ്ണാ കൊതിക്കാത്തത്. അതാണോ ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത്. ' അവള്‍ അവന്‍ തന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ച വിഷമത്തോടെ ചോദിച്ചു.

'നീയില്ലാതെ എനിക്കീ ലോകമുണ്ടോ ന്റെ ശാരീ.. ഒരു നിമിഷം പോലും നിന്നെ കൂടാതെ എനിക്ക് ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കാന്‍ പറ്റില്ല വാവേ. ന്റെ എല്ലാമാണ്.. എന്റെ മാത്രമാണ്. നിന്നെ ആദ്യമായി ഓഫീസില്‍ വന്ന്