Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 1 [ലസ്റ്റർ]

ഇരുണ്ട നിറത്തില്‍ മാംസളമായ ശരീരമുള്ള ഒരു അയ്യോ പാവം സ്ത്രീയാണ്. ഇരുപതിയെട്ടു വയസ്സുള്ള വിവാഹിത, ഒരു കുഞ്ഞുണ്ട്. അലീനയും സജ്നയുമാണ് അവിടുത്തെ അട്ട്രാക്ഷന്‍. സെയില്‍സ്, അക്കൗണ്ട്‌സ്, പ്രൊഡക്ഷന്‍ തുടങ്ങിയ സെക്ഷന്‍ലൊക്കെ സുന്ദരികളായ അനേകം പെണ്‍കുട്ടികളും ആണുങ്ങളും ഉണ്ടെങ്കിലും ഇവരെ പോലെ ജ്വലിക്കുന്ന സൗന്ദര്യവും സ്മാര്‍ട്‌നെസ്സും അവര്‍ക്കില്ല.

രണ്ടുപേരും ആഗ്രഹം ഉള്ളിലൊതുക്കി തങ്ങളുടെ ജോലിയിലേക്ക് കടന്നു. ഉച്ചകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ശാരികയുടെ പുത്തന്‍ കാര്‍ പുറത്തു വന്ന് നില്‍ക്കുന്നതും കാറില്‍നിന്നിറങ്ങി അല്പസമയം ആരെയോ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ ഗ്ലാസ് ഡോര്‍ന്റെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നതും അവര്‍ കണ്ടു.

'എന്തൊരു മുടിഞ്ഞ ഗ്ലാമര്‍ ആണ് പിശാചിന്. ആ സ്വഭാവം ഇങ്ങനായത് നന്നായി, അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ വാഹിദ് അവള്‍ടെ പിന്നാലെ പോയേനെ.' അലീന അസൂയയോടെ പറഞ്ഞു.

'ഓഹ് എത്തിയോ രാജകുമാരി. രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം കാണാതായപ്പോ പോയി പണ്ടാരടങ്ങി എന്നാ കരുതിയത്.'സജ്ന പറഞ്ഞു. അവര്‍ രണ്ട് പേരും മാത്രമേ റീസെപ്ഷനില്‍ എത്തിയുള്ളു. മീന ഇന്ന് വന്നിരുന്നില്ല. ലഞ്ച് കഴിഞ്ഞു പലരും വന്ന് തുടങ്ങിയതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. രണ്ടു പേരും ശാരിക അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ ഭവ്യതയോടെ എഴുന്നേറ്റ് വിഷ് പറഞ്ഞു. ഇന്നോളം അതത്ര ഗൗനിക്കാതെ തന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് പോയിരുന്ന ശാരിക അവരെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു ഹായ് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവര്‍ സത്യത്തില്‍ കണ്ണ് മിഴിച്ചു. ഇതെന്ത് അത്ഭുതം എന്ന മട്ടില്‍ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി. പെട്ടന്നാണ് വാഹിദ് കേറി വരുന്നത് അലീന കണ്ടത്. അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ വിടര്‍ന്നു, മുഖം തുടുത്തു. ഡാര്‍ക്ക് ഴൃലലി ജീന്‍സും മിലിട്ടറി ഡിസൈന്‍ ടീഷര്‍ട്ടും ഇട്ടു ഒരു യോദ്ധാവിനെ പോലെ നടന്നടുക്കുന്ന ആ കാഴ്ച കണ്ട് അലീനയുടെ കാലിടുക്കില്‍ തീയെരിഞ്ഞു.

'എന്റെ കര്‍ത്താവേ, ഇതാരാണെന്ന് നോക്കെടീ..' അവള്‍ അറിയാതെ അല്‍പ്പം ഉച്ചത്തില്‍ പറഞ്ഞു പോയി. അവളുടെ ആഹ്ലാദവും ഒച്ചയും കേട്ട് സജ്ന അങ്ങോട്ട് നോക്കിയപ്പോള്‍ അവനെ കണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ളും വിടര്‍ന്നു.

'എന്തൊരു മുടിഞ്ഞ ലുക്ക് ആണ് ചെക്കന്. ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ വാങ്ങിയിട്ട് തന്നെ കാര്യം.' സജ്ന കൊതിയോടെ അവനെ നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. രണ്ട് പേരുടെയും ബഹളം കേട്ട് ശാരികയുടെ കാലുകള്‍ നിശ്ചലമായി. അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ വാഹിദ്‌നോടുള്ള അവരുടെ ആര്‍ത്തിപിടിച്ച