Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 1 [ലസ്റ്റർ]

മസ്സില്‍ ഉള്ള സ്ഥിതിക്ക് എല്ലായിടത്തും ഇങ്ങനെ തന്നാവുമല്ലോ. കട്ട മസ്സില്‍ ആണോ ഇക്കാ.' സജ്ന ഗൂഢമായ അര്‍ത്ഥത്തോടെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അത് കേട്ട് അലീനയും കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു. അവരുടെ കവിളുകള്‍ തുടുത്തു.

വാഹിദ് കാര്യം മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് അതിന് മറുപടി പറയാതെ അവിടെ നിന്ന് പോകാന്‍ തുനിഞ്ഞപ്പോള്‍ ശാരിക അങ്ങോട്ട് ചെന്നു.

'എന്താ ആര്‍ക്കെങ്കിലും ആ മസ്സില്‍ ഒക്കെ ഒന്ന് കാണണം ന്നുണ്ടോ. എങ്കില്‍ ഇവിടെ നമുക്ക് ഒരു വെീം നടത്താം. ആര്‍ക്കാ നല്ല ഉറപ്പുള്ള മസ്സില്‍ ഉള്ളതെന്ന് നോക്കാം.' അവള്‍ പരമാവധി തന്റെ മനോവിഷമം പുറമേ കാണാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. കണ്ണില്‍ നനവുണ്ടെന്നു വാഹിദ്‌ന് മനസ്സിലായി. ഞാന്‍ ഒരുത്തിയോടും ചിരിച്ചു കളിച്ചു പെരുമാറുന്നത് അവള്‍ക്ക് സഹിക്കില്ല, കാരണം ലോകത്തുള്ള ഭംഗിയുള്ള എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളെയും അവളിപ്പോ ഭയക്കുന്നു. അവള്‍ കുറേകൂടി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. രണ്ട് പെണ്‍കുട്ടികളും ഭയത്തോടെ ഒന്നും പറയാതെ നിന്നു. ശാരിക വഹിദിന്റ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

'കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നില്ലേ. അവരുടെ ഒരു പൂതിയല്ലേ ഇക്കാ, ഒന്ന് മനസ്സ് വെച്ചാല്‍ അവര്‍ ഹാപ്പിയാകും.' അവള്‍ ശാന്തമായി പറയുകയാണെങ്കിലും ഉള്ള് പുകയുന്നുണ്ട്. അതവന് മനസ്സിലായി. ഇക്കയോ എന്നൊരു ആശ്ചര്യ ചോദ്യം അലീനയുടെയും സജ്നയുടെയും ചുണ്ടില്‍ നിന്ന് മെല്ലെ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവര്‍ കണ്ണ് മിഴിച്ചു പരസ്പരം നോക്കി. പിന്നെ മുഖം ഇരുണ്ടു.

'ഹ താന്‍ വിടെടോ. അവരോടു തമാശ പറഞ്ഞതല്ലേ'. വാഹിദ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ എന്നോണം രംഗം ഒന്ന് തണുപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അവള്‍ തിരികെ ഒന്നും പറയുന്നില്ല, അവനെ നോക്കി അതെ നില്‍പ്പ് നില്‍ക്കുന്നു. എടുത്തടിച്ച പോലെ തന്തക്ക് പറയേണ്ടതാണല്ലോ എന്ന് അലീന ചിന്തിക്കാതിരുന്നില്ല.

'ഇത് ഒരു സ്ഥാപനമല്ലേ ഇക്കാ. അല്ലാതെ വേറെ വല്ല പരിപാടിക്കും ആളെ തപ്പുന്ന സ്ഥാപനമല്ലല്ലോ. അതും നമ്മുടെ മെയിന്‍ അട്ട്രാക്ഷന്‍ ആയ ഫ്രണ്ട് ഓഫീസില്‍ ഇരുന്നു തന്നെ ഫ്‌ളിര്‍ട്ടിങ്.' അവള്‍ തളര്‍ന്നത് പോലെ തണുത്ത സ്വരത്തില്‍ ചൂടായി.

'മാഡം, ഞങ്ങള്‍.. വെറുതെ ഒരു തമാശക്ക്. ഇക്ക ഇവിടുത്തെ ഡ്രൈവര്‍ അല്ലേ, പുറത്ത് നിന്നുള്ള ആരും അല്ലല്ലോ. അതാ.' സജ്ന വിക്കിവിക്കി പറഞ്ഞു.

'ചീീീ.. ഒല ശ