Chapter Title : മൃഗം 8 [Master]

ദിവാകരാ..അവളെ ഒന്ന് ചെയ്യണം എന്നത് എന്റെ വലിയ മോഹമാണ്....തനിക്ക് ഒത്തുകിട്ടിയാല്‍ എനിക്കും കൂടി ഒന്ന് തരപ്പെടുത്തി തരണം..കാശ് എത്ര വേണേലും ഞാന്‍ മുടക്കാം.” “അത് ഞാനേറ്റു സാറേ...ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആര്‍ക്കും അവള് കൊടുക്കും..പക്ഷെ അവസരം ഒക്കണം...എന്നാലും എനിക്ക് അവളെക്കാള്‍ മുന്‍പേ അവളുടെ തള്ളെ ഒന്ന് പണിയണം; അതെന്റെ ഒരു മോഹമാ..അത് ഞാന്‍ സാധിക്കും.....” “അവക്കെന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നാ എന്റെ അറിവ്..താന്‍ പെണക്കം ഒക്കെ മറന്ന് പിന്നേം അവിടെ ചെല്ലണം..അവളെ കിട്ടാതെ എനിക്ക് സമാധാനം കിട്ടത്തില്ലടോ..” രവീന്ദ്രന്‍ ഉത്സാഹത്തോടെ ദിവാകരനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. “സാറിനെ അവള്‍ക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കില്‍ പിന്നെ പേടിക്കണ്ട..രണ്ടിനേം ചെയ്യണം എനിക്ക്..രണ്ടിനേം” ഗ്ലാസിലുണ്ടയിരുനന്‍ മദ്യം ഒരുവലിക്ക് കുടിച്ചുകൊണ്ട് ദിവാകരന്‍ പറഞ്ഞു. “ആദ്യം അവനെ ശരിക്കൊന്നു പണിഞ്ഞിട്ടു മതി ചേട്ടാ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കാര്യം..അവന്‍ ലവലയാല്‍ പിന്നെ നിങ്ങള്‍ക്ക് കേറി മേയാന്‍ ഞങ്ങള്‍ തന്നെ സൗകര്യം ചെയ്യാം..ഇപ്പം പിള്ളേര്‍ക്ക് കുറച്ച് കാശ് കൊടുക്കണം..അതിനുള്ള ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്യ്‌..” മൊയ്തീനാണ് അത് പറഞ്ഞത്. “കാശ് ഞാനും ദിവാകരനും കൂടി തന്നോളാം..പക്ഷെ പണി നടക്കണം...പോകുന്നവന്മാരോട് അവന്റെ കൈയും കാലും തല്ലി ഒടിക്കാന്‍ പറഞ്ഞേക്ക്..പാതി ജീവനെ അവന്റെ ദേഹത്ത് ബാക്കി കാണാവൂ...” പല്ല് ഞെരിച്ചുകൊണ്ടാണ് രവീന്ദ്രനത് പറഞ്ഞത്. “അവനെ ആ പരുവത്തില്‍ എന്റെ കൈയില്‍ ഒന്ന് കിട്ടണം..എന്റെ നാല് പല്ലിന് അവന്റെ മുപ്പത്തി രണ്ടും ഞാന്‍ അടിച്ചു കൊഴിക്കും” കടുത്ത പകയോടെ മുസ്തഫ മുരണ്ടു. “എന്നാല്‍ നിങ്ങള്‍ പിള്ളേരെ ഏര്‍പ്പാട് ചെയ്തോ..അഡ്വാന്‍സായി ഈ പതിനായിരം ഇരിക്കട്ടെ” ദിവാകരന്‍ ഒരു നൂറിന്റെ കെട്ട് മുസ്തഫയ്ക്ക് നല്‍കി. അവന്‍ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് പണം വാങ്ങി പോക്കറ്റില്‍ വച്ചു. ------ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ശങ്കരന്‍ തന്റെ ഓഫീസില്‍ എത്തി. “എടാ മുത്തു..ഒരു ചായ വാങ്ങി വാ..” വാസുവിനെ കുറെ ദിവസങ്ങളായി കാണാതെ വന്നതിനാല്‍ മുത്തുവിനു സംഗതി മുതലാളിയോട് ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ശങ്കരന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോള്‍ അവന് ചോദിക്കാന്‍ ധൈര്യം വന്നില്ല. അവന്‍ നേരെ ചായക്കടയിലേക്ക് പോയി. ശങ്കരന്‍ ബുക്കുകള്‍ എടുത്ത് കണക്കുകള്‍ നോക്കിയ ശേഷം പോകേണ്ട കടകളുടെ ലിസ്റ്റ് എടുത്തു. പിന്നെ പണം എടുത്ത് ബാഗില്‍ വച്ച ശേഷം മേശ പൂട്ടി. അപ്പോഴേക്കും മുത്തു