Chapter Title : മുഹബത്ത് 10 [Vashalan]

അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും ആഗ്രഹവും ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് കണ്ട്, രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഒന്നുകൂടി ഊർജ്ജം കൂട്ടി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി. പുള്ളി തന്റെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച്, കുറച്ചുകൂടി അടുത്തേക്ക് വന്നിട്ട് അൻസിബയുടെ മുഖത്തേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

"എന്താ മോളെ... ഞാൻ പറയുന്നത് ശരിയല്ലേ? നിനക്ക് ഇതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ ശരിക്കും ട്രൈ ചെയ്തുനോക്കണം എന്ന് തോന്നുന്നില്ലേ? പറയൂ... ഇവൻ നിന്നെ വെച്ച് ഇതൊക്കെ ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ചു നോക്കണമെന്ന് നിനക്ക് ആഗ്രഹമില്ലേ?"

ആ ചോദ്യം പെട്ടെന്ന് നേരിട്ട് വന്നതും, അൻസിബ ഒന്നു പതറിപ്പോയി. അവൾ നാണം കൊണ്ട് മുഖം കുനിച്ചെങ്കിലും, ചുണ്ടിലൊരു ചെറിയ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ, പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"ഇതൊക്കെ... കേട്ടിട്ട്....ചേട്ടൻ പറയുന്നതുപോലെ ഒക്കെ ചെയ്യണമെന്നുണ്ട്...."

അതുകേട്ട് ഞാൻ ചെറുതായൊന്ന് മൂളി, പുള്ളിയുടെ ആവെല്ലുവിളിയെ ഒരല്പം ഈഗോയോടെയും അതേസമയം ഒരു കൗതുകത്തോടെയും ഏറ്റെടുത്തു:

"പിന്നെന്താ ചേട്ടാ... ഇവൾക്ക് ഇതൊക്കെ വേണമെന്ന് ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ, എനിക്ക് അതൊക്കെ ചെയ്യാവുന്നത് ഉള്ളൂ!!"

രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ എന്റെ മറുപടി കേട്ട് സംതൃപ്തിയോടെ ഒന്നു ചിരിച്ചു. പുള്ളിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിജയിയുടെ ഭാവം വിരിഞ്ഞു. പുള്ളി ഒന്നുകൂടി ചാഞ്ഞിരുന്ന് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി:

"അതല്ലാടാ ഷാജു... കളി എന്ന് വെച്ചാൽ വെറുതെ കയറി കിടന്ന് മേയുന്നത് അല്ല. അതൊരു കലയാണ്! ഒരു പെണ്ണിന്റെ ഓരോ ഞരമ്പും തളരാതെ, അവൾ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തുന്നവരെ അവളെ എങ്ങനെ

കൊണ്ടുപോകണം എന്നറിയണം. നിന്റെയൊക്കെ പ്രായത്തിൽ ഇതൊക്കെയാണ് അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടത്."

പുള്ളി അൻസിബയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞ്, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് പതുക്കെ തുടർന്നു:

" ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ