Chapter Title : മുഹബത്ത് 11 [Vashalan]

ചേട്ടൻ എഴുന്നേറ്റത്. ചേട്ടൻ നേരത്തെ തന്നെ ഡ്രസ്സൊക്കെ ധരിച്ച് റെഡിയായിട്ടായിരുന്നു കിടന്നിരുന്നത്.

ചേട്ടൻ പെട്ടെന്ന് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ നിന്നു. എന്റെ കിടപ്പും അൻസിബയുടെ വെപ്രാളവും കണ്ടിട്ട് ചേട്ടൻ ചോദിച്ചു:

"എന്താ...മോളെ പറ്റിയത്? ഇവൻ ഇങ്ങനെ

വിറക്കുന്നത് എന്താ, പനി പിടിച്ചൊ മോളെ?"അതേസമയം, എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കിയ ചേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് തൊട്ടടുത്ത് നഗ്നയായി കിടക്കുന്ന അൻസിബയുടെ മേലേക്ക് വീണു.

ഇന്നലെ രാത്രി എല്ലാം കണ്ടു കഴിഞ്ഞതാണെങ്കിലും, ഈ നേരം ഒരു തുണിയുടെ തുമ്പ് പോലുമില്ലാതെ തന്റെ മുന്നിൽ പച്ചയായി കിടക്കുന്ന അവളെ കണ്ടതും ചേട്ടൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് പതറി.

അത് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായ അൻസിബയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു നാണം തോന്നി. ശരീരം മുഴുവൻ പനിപിടിച്ച് ഞാൻ വിറച്ചു കിടക്കുകയാണെങ്കിലും, ചേട്ടൻ തന്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ കട്ടിലിൽ കിടന്ന പുതപ്പ് വലിച്ചു വാരി ദേഹത്തേക്ക് ഇട്ടു മൂടി. മുഖം കത്തുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്.

പുതപ്പിനുള്ളിൽ പകുതി ഒളിഞ്ഞിരുന്നുകൊണ്ട്, നാണവും പേടിയും ഒരുപോലെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ച ശബ്ദത്തിൽ അൻസിബ പറഞ്ഞു:

"അറിയില്ല ചേട്ടാ... ഞാന് പെട്ടെന്ന് എണീറ്റപ്പോൾ കാണുന്നത് നല്ല വിറയലാ... ശരീരം മുഴുവൻ തീ പോലെ തിളയ്ക്കുന്നുമുണ്ട്...

അതുകേട്ട് ചേട്ടൻ ഒരുകണക്കിന് അവളുടെ മീതെ നിന്ന് കണ്ണെടുത്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം... നീ ഇവനെ ഒന്ന് എണീപ്പിക്ക്. എന്റെ റൂമിൽ പനഡോൾ ഇരിപ്പുണ്ട്, ഞാൻ അത് എടുത്തോണ്ട് വരാം."

അതും പറഞ്ഞ് ചേട്ടൻ വേഗം അപ്പുറത്തെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.

ചേട്ടൻ പോയ ആ തക്കം