Chapter Title : മുഹബത്ത് 11 [Vashalan]

നോക്കി അൻസിബ പെട്ടെന്ന് കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. ആ നാണവും പരിഭ്രാന്തിയും ഉള്ളിൽ തന്നെ ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ വേഗം വസ്ത്രങ്ങൾ

എടുത്തു ധരിച്ചു. ഇന്നലെ രാത്രി ഇട്ട ആ ടോപ്പും ഷോർട്സുമാണ് അവൾ പെട്ടെന്ന് വാരിയെടുത്ത് ശരീരത്തിലേക്ക് ഇട്ടത്.

അവൾ ഡ്രസ്സ് ധരിച്ച് ഉടൻ തന്നെ, വിറച്ചു കിടക്കുന്ന എന്റെ അടുത്തേക്ക് വീണ്ടും വന്ന് തോളിൽ പിടിച്ച് ഉലച്ചുകൊണ്ട് വിളിച്ചു:

"ഷാജുക്ക... എണീക്ക്... നോക്കിക്കേ, ചേട്ടൻ മരുന്ന് എടുക്കാൻ പോയിരിക്കുകയാ..

പനിയുടെ കടുത്ത വെറിച്ചിലിലും കുടച്ചിലിലും എനിക്ക് ചുറ്റും എന്തൊക്കെയാണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് അറിയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ശരീരം തീർത്തും തളർന്നിരുന്നു. എഴുന്നേറ്റു നിൽക്കാൻ പോലും പറ്റിയിരുന്നില്ല.

എങ്കിലും, വിറയലിന്റെ ആഘാതത്തിൽ ഞാൻ അറിയാതെ തന്നെ കട്ടിലിൽ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു ഇരുന്നു. വായ തുറന്ന് ഒരു വാക്കുപോലും പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല;

പനിയുടെ കാഠിന്യം കാരണം പല്ലുകൾ തമ്മിലിടിച്ചു വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ കൈയിൽ പനഡോൾ ഗുളികയും ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളവുമായി അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ നിന്ന് തിരികെ വന്നു. കട്ടിലിൽ വിറച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടിട്ട് ചേട്ടൻ വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു.

അൻസിബ ഉടൻ തന്നെ ചേട്ടന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഗുളികയും വെള്ളവും വാങ്ങി. അവൾ എന്റെ അരികിൽ വന്ന് ആ ഗുളിക എന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലേക്ക് വെച്ചുതന്നു.

പിന്നാലെ വെള്ളത്തിന്റെ ഗ്ലാസ് ചുണ്ടോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്ന്, വിറച്ചുകൊണ്ട് ആ വെള്ളം പതുക്കെ കുടിച്ചു ഇറക്കി; ഗുളികയും വെള്ളവും അടിച്ചുകയറിയ ആശ്വാസത്തിൽ എന്റെ ശരീരം ഒന്ന് അടങ്ങി.

അതുകഴിഞ്ഞ് ചേട്ടൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു:

"ഇനി തൽക്കാലം