Chapter Title : മുഹബത്ത് 13 [Vashalan]

തുണിക്കഷ്ണത്തിന്റെ പോലും മറവില്ല. പക്ഷേ, ഈ കട്ടിലിൽ ഹൻസിബയുടെ അരികിൽ കിടക്കുന്നത് ഞാനല്ല, മറിച്ച് എന്റെ അരികിൽ കിടക്കുന്ന ആ പുരുഷനാണ് എന്ന ചിന്ത എന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വിചിത്രമായ ലഹരി നിറച്ചു.

ആ ചിന്തകളോടെയാണ് ഞാൻ പതിയെ ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണുപോയത്.

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ഞാൻ കണ്ണുതുറക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ അവസ്ഥ വല്ലാത്തൊരു രീതിയിലായിരുന്നു. ഞാൻ അറിയാതെ ചേട്ടന്റെ മേൽ തൊട്ടുകിടക്കുകയാണ്; എന്റെ ഒരു കാൽ ചേട്ടന്റെ ശരീരത്തിന് മേലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചിരിക്കുന്നു.

അതിലും ഉപരി, എന്റെ വടിവൊത്ത കമ്പി ആയി നിന്ന കുണ്ണ ചേട്ടന്റെ കുണ്ടിയുടെ പിറകിൽ അമർന്നു മുട്ടിക്കിടക്കുന്നത് അറിഞ്ഞാണ് ഞാൻ ഞെട്ടി ഉണർന്നത്!

ആ ഞെട്ടലിൽ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ മലർന്നു കിടന്നു. ഞാൻ അങ്ങനെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നതും, അല്പം പോലും വൈകാതെ ചേട്ടൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു:

“എന്താ ഷാജു, നീ എഴുന്നേറ്റു കഴിഞ്ഞോ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾത്തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, ചേട്ടൻ നേരത്തെ തന്നെ ഉണർന്നിട്ട് ഞാൻ ഉണരുന്നതും കാത്ത് കൺ തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു എന്ന്!

ആ അറിവ് എന്നിൽ വല്ലാത്തൊരു ലജ്ജയും വിചിത്രമായൊരു ചൂടും ഉണ്ടാക്കി. എന്റെ മുഖം നാണംകൊണ്ട് ചുവന്നുതുടുത്തു.

അത് കണ്ടുകൊണ്ട് ചേട്ടൻ ഒരു മന്ദഹാസത്തോടെ തുടർന്നു:

“ഇന്നലത്തെ ക്ഷീണം കാണില്ലേ, അതുകൊണ്ട് നിന്നെ ഞാൻ വിളിച്ചുണർത്തേണ്ട എന്ന് കരുതി വെറുതെ കിടന്നതാടാ…”

ചേട്ടൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക്

വലിയ ആശ്വാസവും ഒപ്പം ചെറിയൊരു സങ്കോചവും തോന്നി.

"സാരമില്ല ചേട്ടാ... ഇന്നലെ ശരിക്കും വല്ലാത്ത ക്ഷീണമായിരുന്നു," ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.