Chapter Title : മുഹബത്ത് 13 [Vashalan]

അപ്പോഴും എന്റെ കണ്ണ് പതുക്കെ ഹൻസിബയുടെ നേർക്ക് പോയി. അവൾ അപ്പോഴും ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. തലേന്നത്തെ ആവേശവും തളർച്ചയും കഴിഞ്ഞ് ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സന്തോഷം തോന്നി.

ചേട്ടൻ കട്ടിലിൽ നിന്ന് പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ശരി ഷാജു, നീയും കൂടി എഴുന്നേറ്റ് റെഡിയാക്. നമുക്ക് ചായ കുടിച്ചിട്ട് ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ പ്ലാൻ ചെയ്യാം. ഇന്നത്തെ ദിവസം ഇനിയും ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ടല്ലോ."

ചേട്ടൻ ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയപ്പോൾ ഞാൻ

ഹൻസിബയെ പതുക്കെ തട്ടിവിളിച്ചു:

"ഹൻസിബാ... എഴുന്നേൽക്ക്, രാവിലെയായി വെളിച്ചം വന്നു."

അവൾ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. തലേന്ന് രാത്രിയിൽ ഞാനും ചേട്ടനും തമ്മിൽ സംസാരിച്ച തീരുമാനങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവൾ അറിയുമ്പോൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന ചിന്ത എന്റെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും സജീവമായി.

അവൾ കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അല്പസമയത്തിനുശേഷം അവളും ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി ഫ്രഷ് ആയി വന്നു. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും കൂടി ഹാളിലിലിരുന്ന് ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ, ചേട്ടൻ എന്നെ രഹസ്യമായി ഒന്ന് നോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു.

ആ നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മനസ്സിലായി. ഇന്നലെ രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ഞാനും ചേട്ടനും തമ്മിൽ പങ്കുവെച്ച ആ അടുപ്പത്തിന്റെ ഓർമ്മയായിരുന്നു ആ ചിരിയിൽ

ഉണ്ടായിരുന്നത്.

ചായ കുടിച്ച് തീർന്നപ്പോൾ ചേട്ടൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു:

"ഷാജു,എനിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ തീർക്കാനുണ്ട്.

നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഒന്ന് വിശ്രമിക്കൂ, ഞാൻ ഉച്ചയോടെ തിരിച്ചുവരാം."

ചേട്ടൻ ഇറങ്ങിപ്പോയതിന് ശേഷം ഞാനും ഹൻസിബയും മാത്രം മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായി. അവൾ എന്നെ