Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

വെളുക്കുവോളം ഉറങ്ങാൻ പറ്റിയില്ലല്ലോ! കട്ടിലിന്റെ ആട്ടവും നിങ്ങളുടെ ആർപ്പുവിളികളും കേട്ട് പുറത്തുനിൽക്കുന്നവർക്ക് വരെ

വല്ലാത്തൊരു ചൂട് കയറും!"

ഫാസിലും അതിനൊപ്പം ചേർന്ന് എന്തൊക്കെയോ തമാശകൾ പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങി. ഹൻസിബ നാണംകൊണ്ട് മുഖം താഴ്ത്തി നിന്നുവെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇന്നലെ രാത്രി ഞങ്ങൾ അവരെ ബോധപൂർവ്വം മൂപ്പിച്ചുവിട്ടതിന്റെ വലിയൊരു വിജയാഹ്ലാദവും ലഹരിയും തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അങ്ങനെ രാത്രിയായി, ഞങ്ങൾ റൂമിലെ കട്ടിലിലേക്ക് വീണ്ടും കയറി.

കളി തുടങ്ങാൻ തയ്യാറെടുത്തു. വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം മാറ്റി ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ശരീരങ്ങൾ കോർത്തുപിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിൽ പെട്ടെന്ന്

ആ ചിന്ത കടന്നുവന്നു.

ഞാൻ ഹൻസിബയോട് ചോദിച്ചു: "എടീ, റൂമിന്റെ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടിട്ടുണ്ടോ?"

അവൾ എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഇല്ല ഇക്കാ... കുറ്റിയിട്ടിട്ടില്ല, വാതിൽ അടച്ചിട്ടേ ഉള്ളൂ.

അവളുടെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ച് പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "നമ്മൾ ഇങ്ങനെ വാതിൽ കുറ്റിയിടാതെ അടച്ചുമാത്രം ഇട്ടാൽ, ഈ രാത്രിയിൽ ഒരുപക്ഷേ അവന്മാർ വാതിൽ തുറന്ന് നോക്കിയാലോ എന്ന് ഞാൻ ആലോചിക്കുകയാ..."

അതുകേട്ട് അവൾ ഞെട്ടലോടെ എന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടിമാറ്റി, വെപ്രാളത്തോടെ ചോദിച്ചു: "അയ്യോ! എന്തൊക്കെയാ ഇക്കാ ഈ പറയുന്നത്... അവന്മാർ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നാലോ?!"

ഞാൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി അടക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "അതൊന്നും കേറിവരില്ലെടി... അതിനുള്ള ധൈര്യമൊന്നും അവന്മാർക്ക് ഉണ്ടാകില്ല. ചിലപ്പോൾ അവന്മാർ വാതിലിന്റെ അവിടെ വന്നുനിന്ന് നമ്മൾ ചെയ്യുന്നത് കേൾക്കുകയേ ഉള്ളൂ.

എന്നാലും ആലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ... നമ്മൾ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് അടിച്ചുപൊളിക്കുമ്പോൾ, തൊട്ടടുത്ത് ഇരുട്ടിൽ