Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

അവന്മാരും ഇതൊക്കെ കേട്ടുകൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടോ നിൽപ്പുണ്ടെന്ന ചിന്ത...

ആ ഒരു ഫീൽ വേറെ ലെവൽ അല്ലേ?"

അവൾ ചെറിയൊരു നാണത്തോടെയും ഭയത്തോടെയും എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു: "എന്തുപറ്റി ഇക്കാ... പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു പൂതിയൊക്കെ? പിള്ളേരൊക്കെ അറിഞ്ഞാൽ...

പിന്നെ, ഇരുട്ടാണെങ്കിലും അവന്മാർക്ക് നമ്മളെ എങ്ങനെയെങ്കിലും കാണാൻ പറ്റിയാലോ?"

ഞാൻ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുകൊണ്ട് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു: "അതൊന്നും കാണില്ലെടി, രാത്രിയല്ലേ, ഫ്ലാറ്റിലെ ലൈറ്റും അണച്ചിരിക്കുകയല്ലേ പിന്നെ എങ്ങനെ കാണാനാ?

ഇനിയിപ്പോ എങ്ങാനും കണ്ടാൽ തന്നെ എന്താ അതിപ്പോ? അവന്മാർ നമ്മളെക്കൊണ്ട് വല്ലതും പറയും എന്നാണോ നീ കരുതുന്നത്? അവന്മാർക്ക് തന്നെ അതുകണ്ടായാൽ കാമം മൂത്ത് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും! അതിനപ്പുറം അവന്മാർ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പോകുന്നില്ല."

അതുപറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും, ഞങ്ങൾ പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ വാതിലിന്റെ പുറത്തുനിന്ന് ചെറിയൊരു അനക്കവും കാലടി ശബ്ദവും ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഫാസിലും ശ്രീരാഗും വാതിലിന്റെ അവിടെ വന്നു നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായ ആ നിമിഷം, എന്റെ ഉള്ളിൽ പതിവിലും വ്യത്യസ്തമായൊരു വന്യമായ ആവേശം

ഇരച്ചുകയറി. ഇരുട്ടാണെങ്കിലും അവന്മാർ അവിടെയുണ്ട് എന്ന ആ അറിവ് എന്നിൽ വല്ലാത്തൊരു ലഹരി ഉണ്ടാക്കി.

എന്റെ സംസാരവും വാക്കുകളിലെ ആവേശവും ഹൻസിബയിലും പെട്ടെന്ന് പടർന്നു. ഇരുട്ടിൽ ആരെങ്കിലും ഒളിഞ്ഞുനിന്ന് കാണുന്നുണ്ടാകാം എന്ന ചെറിയ പേടിയും, അതോടൊപ്പം ഉള്ളിൽ ഇരച്ചുകയറിയ വിചിത്രമായ ലഹരിയും അവളെ കൂടുതൽ വശിയാക്കി.

അവൾ എന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, ആവേശത്തോടെ രാത്രിയിലെ കളിക്ക് വീണ്ടും പൂർണ്ണമായി സമ്മതം മൂളി. ഞങ്ങൾ ഒട്ടും പിശുക്ക കാണിക്കാതെ കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിൽ മൂളാനും, ആർത്തുവിളിക്കാനും തുടങ്ങി.

ഹൻസിബ തന്റെ