Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചാണ് പോയതെന്നതും എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായിരുന്നു.

വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും, ഞാൻ ഹൻസിബയോട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "എടീ... അവന്മാർ പോയി... നമ്മൾ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ അടിപൊളിയായിട്ട് സംഗതി വർക്കാവുന്നുണ്ട്!"

ഹൻസിബ തളർന്നു കിതച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "ഇക്കാ... അവന്മാർ

നമ്മളെ കണ്ടു എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു കറണ്ട് അടിച്ചതുപോലെയുള്ള ഫീൽ ആയിരുന്നു... എന്റെ പൂറ് മുഴുവൻ ചൂടായിരിക്കുകയാ..."

ഞാൻ അവളുടെ തളർന്ന ശരീരത്തിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അമർന്നു കിടന്നു. രാത്രിയിലെ ആദ്യത്തെ ആവേശം അവസാനിച്ചെങ്കിലും, ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ അന്ന് വിത്തുപാകിയ ഈ വന്യമായ കളി അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ഇവരെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുമെന്ന വലിയൊരു ആവേശത്തിന്റെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, പതിവിലും വൈകിയാണ് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റത്. കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങളുടെ ചൂടും ആവേശവും മാറിയിരുന്നില്ല. ഞാൻ ഉണർന്ന് ഹാളിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ

മുൻപിൽ കയ്യിൽ ചായയുമായി സോഫയിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. തൊട്ടടുത്തായി ഫാസിലും ശ്രീരാഗും അല്പം ക്ഷീണിതരായ മുഖത്തോടെയാണ് കസേരകളിൽ ഇരുന്നത്. അവരുടെ മുഖത്തെ ആ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കഴിഞ്ഞ രാത്രി വാതിലിന് ഉള്ളിലൂടെ കണ്ട കാര്യങ്ങള് അവരുടെ ഉറക്കം എത്രമാത്രം കെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി.

അല്പസമയത്തിനു ശേഷം ഹൻസിബ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രവും അവളുടെ നടപ്പിലെ പ്രത്യേക അഴകും ഫാസിലിന്റെയും ശ്രീരാഗിന്റെയും കണ്ണുകളെ വീണ്ടും വട്ടം കറക്കി.

അവർ കഴിഞ്ഞ രാത്രി കണ്ട ദൃശ്യങ്ങൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വന്നുതുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകണം; രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കാതെ തല താഴ്ത്തിയാണ്