Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

പുറത്തിരുന്ന് ഞങ്ങളെ കളിയാക്കാതെ, വെറുതെ സമയം കളയാതെ പോയി കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക് നിങ്ങളൊക്കെ! ഈ ഒച്ചയൊക്കെ കേട്ട്

അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്ന് സമയം കളഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് കിടന്നുറങ്ങാനേ പറ്റില്ല കേട്ടോ. വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് വർത്താനം ഉണ്ടാക്കാതെ പോയി റൂമിൽ കിടക്ക്!"

എന്റെ മറുപടി കേട്ടതും പുറത്തിരുന്ന അവർക്ക് കുറച്ചുകൂടി കളിയാക്കാനും കമന്റ് അടിക്കാനുമുള്ള അവസരമായി. ശ്രീരാഗ് കള്ളച്ചിരിയോടെ ഹാളിൽ നിന്ന് തിരിച്ച് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു:

"അതൊക്കെ ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കോളാം ഷാജു! ഞങ്ങളുടെ ഉറക്കം വരുന്നതുവരെ ഞങ്ങൾ ഇവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നോളാം, നീ അതോർത്ത് ടെൻഷൻ അടിക്കാതെ നിന്റെ പരിപാടി നോക്ക്.

ഞങ്ങളെ വിട്ടിട്ട് നീ പോയി കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക് എന്നൊന്നും പറയേണ്ട, ഞങ്ങളുടെ സമയം ആകുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ എങ്ങനെയെങ്കിലും പോയി കിടന്നുറങ്ങിക്കോളാം!"

ഫാസിൽ അത് ഏറ്റുപിടിച്ചുകൊണ്ട്

കുറച്ചുകൂടി പച്ചയായി ആ കളി മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോന്നു: "അല്ലേ.... ഷാജു ഇത്ത പാവമാണ് കേട്ടോ! നീ കാണിക്കുന്ന ഈ കാട്ടുകൂട്ടിലൊക്കെ പാവം ഇത്ത എങ്ങനെ താങ്ങിക്കൊടുക്കാനാവോ?

ഇത്ത കരയുന്നതുപോലെയുള്ള സൗണ്ടൊക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായി ഇവിടെ കേൾക്കുന്നുണ്ട് കേട്ടോ! നാളെ രാവിലെ ഇത്ത ഈ ഒടിഞ്ഞ ശരീരവുമായി ഫ്ലാറ്റിൽ എങ്ങനെ എണീറ്റ് നടക്കുമെന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോഴാ..."

പുറത്തുനിന്ന് അവരുടെ പച്ചയായ കമന്റുകളും കുസൃതിയും കേട്ടതും, ബെഡ്റൂമിനുള്ളിൽ ഞങ്ങളുടെ ആവേശവും ലഹരിയും അതിരുകളില്ലാതെ ഇരട്ടിക്കുകയായിരുന്നു.

ഫാസിലിന്റെ പച്ചയായ കമന്റ് കേട്ട് ശ്രീരാഗ് അത് ഒന്നുകൂടി കടിപ്പിച്ച് സംസാരിച്ചു:

"അല്ല ഷാജു... നിന്റെ കയ്യിലുള്ള യന്ത്രം നീ

ഒന്ന് മയത്തിലൊക്കെ ഉപയോഗിക്കട്ടാ! ഞങ്ങള്ക്ക് ഈ ചേച്ചി ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് നല്ല നാടൻ ഭക്ഷണം ഒക്കെ കിട്ടുന്നതും വിശപ്പ് മാറുന്നതുമൊക്കെ.