Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

നീ ഇങ്ങനെ കലിപ്പിൽ അടിച്ചു പൊളിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ, നാളെ ചേച്ചിക്ക് എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും വയ്യാതെ ചേച്ചിക്ക് കഞ്ഞി വെച്ച് കൊടുക്കേണ്ട അവസ്ഥ വരുമല്ലോടാ!

അതുകൊണ്ട് നീ അളിയാ ഒരല്പം മയത്തിലൊക്കെ ചെയ്യ്!"

പുറത്തുനിന്ന് ശ്രീരാഗ് അങ്ങനെ വിളിച്ചുപറയുന്നത് ബെഡ്റൂമിനുള്ളിൽ കിടക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ കാതുകളിലേക്ക് കൃത്യമായി എത്തി. ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ ഉള്ളിലെ കാമാവേശം ആളിക്കത്തി.

പുറത്തുള്ളവർ തങ്ങളുടെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചും തന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും ഇത്രയും വ്യക്തമായി സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ട ലഹരി അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപോലെ പാഞ്ഞുപോയി.

"ഷാജു... അവർ നന്നായി കേൾക്കുന്നുണ്ട്... എന്നെ നന്നായിട്ട്... ആഹ്... ഉഫ്..." എന്ന് അവൾ ആർത്തലച്ചുകൊണ്ട് പിടഞ്ഞു.

പുറത്തുനിന്നുള്ള സംസാരവും അവരുടെ സാന്നിധ്യവും അവളിൽ ഉണ്ടാക്കിയ ആവേശത്തിൽ ഞാൻ എന്റെ വേഗത വീണ്ടും കൂട്ടി. അവളെ ഒന്നുകൂടി ഇറുകെ പിടിച്ച് ഞാൻ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ശക്തിയായി അടിച്ചു കയറ്റി.

"ആഹ്... ഹ്മ്മ്... ഊഹ്... ഉമ്മാ... ഷാജു... കടുപ്പിച്ച്... ആഹ്... കട്ടി... ഉഫ്... റബ്ബേ... മ്മ്മ്... ആഹാ..." എന്ന് അവൾ നിയന്ത്രണം വിട്ട് ഉറക്കെ ആർത്തലച്ചു കരഞ്ഞു.

"ആഹ്... ഉഫ്... ആഹ്... ആഹ്... ഹ്മ്മ്... ഊഹ്... ഉപ്പാ... ഉമ്മാ... വേഗം... ശക്തിയായിട്ട്... ആഹ്... ആഹ്..." എന്ന് ബെഡ്റൂമിൽ അവൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി കരഞ്ഞത് പുറത്തിരുന്ന ഫാസിലിന്റെയും ശ്രീരാഗിന്റെയും കാതുകളിലേക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അലയടിച്ചെത്തി. അവരുടെ വർത്തമാനവും

ഈ ആർത്തലക്കലും രാത്രിയുടെ ചൂട് വീണ്ടും അങ്ങേയറ്റത്തേക്ക് ഉയർത്തി.

ഹാളിലിരുന്ന ഫാസിലിന്റെയും ശ്രീരാഗിന്റെയും കുസൃതിയും കളിയാക്കലുകളും ഒരുപാടുനേരം നീണ്ടുനിന്നു. പുറത്തുനിന്ന് അവരുടെ ആ സംസാരവും ചിരിയും മുറിക്കുള്ളിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു മാനസിക ഉത്തേജനം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കുറച്ചു സമയം