Chapter Title : മുഹബത്ത് 15 [Vashalan]

കാമത്തെ പരകോടിയിലെത്തിച്ചു. അവൾ എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ മുറുകെ ചേർന്നു കിടന്നുകൊണ്ട്, ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്റെ കാതുകളിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു:

"ഇക്കാ... കേൾക്കുന്നുണ്ടോ അവർ പറയുന്നത്? പുറത്തുനിന്ന് നമ്മളെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പച്ചയായി സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ പൂറ് മുഴുവൻ

ചൂടായിരിക്കുന്നു... എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വികാരം തോന്നുന്നു..."

അവളുടെ ആവേശവും കണ്ണുകളിലെ ലഹരിയും കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി ഇറുകെപ്പുണർന്നു.

പുറത്തുനിൽക്കുന്ന ഫാസിലിന്റെയും ശ്രീരാഗിന്റെയും പച്ചയായ വർണ്ണനകളും അവരുടെ ആർത്തിനിറഞ്ഞ സംസാരങ്ങളും കേട്ട് ഹൻസിബയുടെ ശരീരം വിയർത്തു കുളിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കുറച്ചുകൂടി മുഖം അടുപ്പിച്ച്, വളരെ പതുങ്ങിയ ശബ്ദത്തിൽ, എന്നാൽ അവളുടെ കാമം ഇരട്ടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ ചോദിച്ചു:

"എടീ... നിനക്ക് അവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് നമ്മൾ ഈ ചെയ്യുന്നത് അവരെ ഒക്കെ കാണിച്ചുകൊടുക്കാൻ ഇഷ്ടമുണ്ടോ? നമ്മൾ കളിക്കുന്നത് അവരെക്കൊണ്ട് നേരിട്ട് കണ്ണ് കുളിർക്കെ കാണിക്കാൻ തോന്നുണ്ടോ നിനക്ക്?"

എന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ പെട്ടെന്ന്

ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു. അവൾ എന്നെ നോക്കി വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു; അവളുടെ മുഖത്ത് ലജ്ജയും ഒരു പ്രത്യേകതരം സമ്മതവും ഒരേസമയം നിഴലിച്ചുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ അവളുടെ താടിയിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു: "എന്താടീ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? നിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ തുറന്ന് പറ."

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ വരച്ചുകൊണ്ട്, പതുങ്ങിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: "പിന്നെ... ഇവർ  വരുന്നതിനേക്കാൾ മുൻപ് തന്നെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളൊക്കെ സംസാരിച്ചിരുന്നതല്ലേ... അന്ന് ഇക്കാ പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെ  അല്ലല്ലോ, ഇപ്പോള്‍ എന്നോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ