Chapter Title : മുഹബത്ത് 2 [Vashalan]

ആ കടൽത്തീരത്ത് നേരിട്ട് പോയി നിൽക്കണം."

"എന്നാ പിന്നെ ഒട്ടും വൈകിക്കേണ്ട! കടലിന്റെ

തീരത്ത് പോയി നല്ല അടിപൊളി ചൂട് സുലൈമാനിയും കുടിച്ച് കുവൈറ്റിന്റെ വൈകുന്നേരം ആസ്വദിക്കാം," രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു.

അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ അഞ്ചുപേരും കൂടി സന്തോഷത്തോടെ ബീച്ചിലേക്ക് ഇറങ്ങി. കടലിൽ നിന്നുള്ള ചെറിയ തണുത്ത കാറ്റും, സന്ധ്യ വെളിച്ചത്തിലെ കുവൈറ്റ് നഗരത്തിന്റെ മനോഹാരിതയും ഹൻസിബയെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.

അവൾ എന്റെ കൈകൾ മുറുകെ പിടിച്ച് ആ സന്തോഷം കണ്ണുകളിൽ നിറച്ച് കടലിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു.

കടപ്പുറത്തെ തണുത്ത കാറ്റും സന്ധ്യാ കാഴ്ചകളും ആസ്വദിച്ച് കറങ്ങി നടന്ന ശേഷമാണ് ഞങ്ങൾ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയത്. കുവൈറ്റിലെ രാത്രി

വെളിച്ചങ്ങളും കടലിന്റെ ഭംഗിയും ഹൻസിബയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷം നൽകിയിരുന്നു. നടന്ന് ക്ഷീണിച്ചെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്ത് സന്തോഷം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തുകയറിയ ഉടൻ ശ്രീരാഗ് സോഫയിലേക്ക് തളർന്നു വീണുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ആഹാ... നടന്നൊരു വഴിയായി! ബീച്ചിലെ കാറ്റൊക്കെ കൊള്ളാൻ നല്ല സുഖമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ വിശപ്പ് വീണ്ടും വന്നു തുടങ്ങിയെന്നാണ് തോന്നുന്നത്."

ഫാസിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു:

"ഉച്ചയ്ക്ക് മേടിച്ച ബിരിയാണി കുറെ ബാക്കിയുണ്ടല്ലോ അളിയാ! അതൊന്ന് ചൂടാക്കി എടുത്താൽ സംഗതി സൂപ്പർ ഡിന്നർ ആയി."

"അത് കൊള്ളാം! ഉച്ചയ്ക്ക് ബിരിയാണി കഴിച്ച് തികയാത്തവർക്ക് ഇപ്പോൾ വയറു

നിറയ്ക്കാം," ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഹൻസിബ ഒട്ടും മടിക്കാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി: "എന്നാ പിന്നെ എല്ലാവരും പോയി ഫ്രഷായി വാ, ഞാൻ ബിരിയാണി ഒക്കെ എടുത്തു ചൂടാക്കി ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വെക്കാം."

അവളുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ഇടപെടൽ കണ്ടപ്പോൾ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഒരു