Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

തണുപ്പില് ഉറക്കമൊക്കെ കളഞ്ഞ് നല്ല രസത്തിലായിരുന്നു എന്ന്...

അതുകൊണ്ടാവും രാവിലെ എഴുന്നേൽക്കാൻ ഇത്ര മടി!"

അത് കേട്ട് ഫാസിൽ വളരെ സാധാരണ മട്ടിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തു:

ചൂടുള്ള സമയത്ത് എസിയുടെ തണുപ്പും ആസ്വദിച്ച് സുഖിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ രാവിലത്തെ തണുപ്പിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു വരാൻ പൊതുവെ എല്ലാവർക്കും നല്ല മടിയായിരിക്കും.

ആ സമയത്ത് കിടന്നുറങ്ങാൻ ഒരു പ്രത്യേക സുഖമല്ലേ!"

ഫാസിൽ വളരെ കാഷ്വൽ ആയി എസിയുടെ തണുപ്പിൽ കിടക്കുന്ന സുഖത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും, ഹാളിലെ ആ അന്തരീക്ഷവും ഇന്നലത്തെ സംഭവങ്ങളും കാരണം അത് കേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ മുഖം ആകെ ചുവന്നു!

അവൾ നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി ദോശ പിച്ചിപ്പറിച്ച് തിന്നാൻ തുടങ്ങി. അവൾ മറുപടി പറയാൻ നിൽക്കാതെ വായ പൊത്തി പതുക്കെ ചിരി ഒതുക്കുകയായിരുന്നു.

"ഡാ അവന്മാരെ... രാവിലെ തന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് മേടിക്കരുത് കേട്ടോ," ഞാൻ അവന്മാരെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "മര്യാദക്ക് ഫുഡ് കഴിച്ച് ഓഫീസിൽ പോകാൻ നോക്ക്."

"അയ്യടാ! ഇതിപ്പോ ഞാൻ എസിയുടെ തണുപ്പിൽ ഉറങ്ങുന്ന കാര്യവുമല്ലേ പൊതുവായി പറഞ്ഞുള്ളൂ?" ഫാസിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. "ഇതിപ്പോ നിനക്ക് മാത്രം എന്തിനാ ഇത്ര പൊള്ളുന്നത്?

റൂമിൽ വേറെ എന്തെങ്കിലും നടന്നു എന്ന് ഞങ്ങളാരെങ്കിലും പറഞ്ഞോ!"

ഫാസിൽ അത് കുസൃതിയോടെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചതും ഹൻസിബ വായ പൊത്തി പതുക്കെ ചിരി ഒതുക്കി.

"അതു ശരിയാ ഷാജൂ," രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇടയിൽ കയറി. "ഇവന്മാരുടെ വർത്തമാനത്തിന് മറുപടി പറഞ്ഞ് വലിച്ച് നീട്ടാതെ നീ കഴിക്കാൻ നോക്ക്. സമയം എട്ടാകാറായി.

ഇനി ഓഫീസിൽ എത്തുമ്പോഴേക്ക് നേരം വൈകിയാൽ മാനേജരുടെ അടുത്ത് നിന്ന്