Chapter Title : മുഹബത്ത് 2 [Vashalan]

പിറ്റേന്ന് വെള്ളിയാഴ്ച പ്രഭാതം. അക്കൗണ്ടിംഗ് ജോലിയുടെയും ഓഫീസിന്റെയും തിരക്കുകളില്ലാത്ത, എല്ലാവർക്കും ഒഫീഷ്യൽ ഓഫ് ഡേ ആയ ഒരു ആശ്വാസ ദിനം.

രാത്രിയിലെ നീണ്ട രതിലീലകൾക്കും യാത്രാക്ഷീണത്തിനും ശേഷം രാവിലെ വൈകിയാണ് ഞങ്ങൾ ഉണർന്നത്. ജനലിലൂടെ അടിച്ചുകയറിയ കുവൈറ്റിന്റെ പൊൻവെയിൽ കട്ടിലിൽ പടർന്നുപിടിച്ചിരുന്നു. എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ഹൻസിബയുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ നോക്കി.

രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ അവളുടെ നെറ്റിയിലും ചുണ്ടിലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടുകളമർത്തി. കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി

ഉണർന്ന അവൾ, വസ്ത്രങ്ങളില്ലാത്ത സ്വന്തം ശരീരം ഓർത്ത് നാണത്തോടെ ബെഡ്ഷീറ്റ് മാറോടു ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"എന്താ ഇക്കാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? എനിക്ക് നാണം വരുന്നു..." അവൾ മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു.

"എന്റെ പെണ്ണിനെ ഞാൻ നോക്കുന്നതിലാണോ നാണം?" ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ പതുക്കെ തടവി. രണ്ടുപേരും വേഗത്തിൽ ഫ്രഷായി, വസ്ത്രങ്ങൾ മാറി റൂമിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

ഹാളിൽ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും ഫാസിലും ശ്രീരാഗും ഉണ്ടായിരുന്നു. വെള്ളിയാഴ്ച ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ എല്ലാവരും നല്ല കൂളായ മൂഡിലാണ്. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുടെ നല്ല മണം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞങ്ങളെ കണ്ടതും ഹാളിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ശ്രീരാഗ് ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ഫാസിലിനെ നോക്കി:

"ആഹാ, ഇണപ്രാവുകൾ ഒക്കെ എഴുന്നേറ്റു

വന്നല്ലോ! അളിയാ ഷാജു, മുഖത്തൊരു പ്രത്യേക വെളിച്ചമൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോടാ...ആഹാ, ചേച്ചി എഴുന്നേറ്റോ! യാത്രയുടെ ക്ഷീണമൊക്കെ മാറിയോ ചേച്ചി? മുഖത്ത് നല്ല തളർച്ച കാണാനുണ്ടല്ലോ.അവന് അങ്ങെനെ പറയുമ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകള് ഹൻസിബയുടെ മീതെ ആയിരുന്നു.

ഫാസിൽ അത് ഏറ്റുപിടിച്ചു:

"പിന്നല്ലാതെ! നാൽപത് ദിവസത്തെ വേർപാടിന് ശേഷമുള്ള സംഗമമല്ലേ അളിയാ. ചേച്ചി ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോൾ ഇവന് എന്ത് ക്ഷീണം! എങ്കിലും ചേച്ചിക്ക് നല്ല ക്ഷീണം കാണും, അല്ലേ ഇത്താ?

നാട്ടിൽ നിന്ന് ഇത്രയും ദൂരം ഫ്ലൈറ്റിൽ വന്നിറങ്ങിയതല്ലേ. യാത്രയുടെ ആ ഒരു ക്ഷീണം മാറാൻ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസമെടുക്കും, അല്ലേ ഇത്താ?"

അവന്മാരുടെ അര്ത്ഥം വെച്ചുള്ള സംസാരം കേട്ട് ഹൻസിബയുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു

തുടുത്തു. അവൾ നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തി ചിരിച്ചു.ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി: "ഹാ... ഫാസിൽ, നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട്.

ഉടൻ