Chapter Title : മുഹബത്ത് 5 [Vashalan]
ഉള്ളിലിരിപ്പ് എന്താന്ന് അവരുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് വ്യക്തമാണ്.ഞാൻ അവരുടെ ആ ഭാവങ്ങളൊക്കെ മനസ്സിൽ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "ശരിയാ.., ഞാൻ ചെന്ന് അവളോട് പറഞ്ഞേക്കാം.
അവർ അത് കേട്ട് ചിരിച്ചു. ഞാൻ തിരികെ ഞങ്ങളുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ,
കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്ന ഹൻസിബ ആകാംക്ഷയോടെ എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു: "എന്താ പുറത്ത് സംസാരം? അവരെല്ലാം എന്താ പറഞ്ഞത്?"
ഞാൻ അവൾക്കരികിൽ ചെന്ന് അവളുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "അവരു പറഞ്ഞത് കേൾക്കണം; നീ ഇത്രയും നല്ല ഡ്രസ്സുകൾ ഇടുമ്പോൾ നാണിക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ലെന്നും, ഇവിടെ നമ്മളൊക്കെ തന്നെയല്ലേ ഉള്ളൂ എന്നുമൊക്കെയാണ് അവർ പറയുന്നത്. നിനക്ക് ധൈര്യമായിട്ട് ഇങ്ങനെ തന്നെ നടക്കാമെന്ന്!"
അതുകേട്ട് ഹൻസിബയുടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ചിരി കാണേണ്ടത് തന്നെയായിരുന്നു. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി അവർ പുറമെ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാലും അവളുടെ രൂപം അവരെ എത്രമാത്രം ഇളക്കിമറിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്.
ഞാൻ ഹൻസിബയോട് പറഞ്ഞു: "ഇനി നീ
വെറുതെ റൂമിൽ ഇരിക്കേണ്ട. അടുക്കളയിലേക്കോ അല്ലെങ്കിൽ ബാൾക്കണിയിലേക്കോ ഒക്കെ ചുമ്മാ ഒന്ന് പോയി വാ. അവരെല്ലാം ഹാളിൽ തന്നെയുണ്ട്, നിന്റെ ഓരോ നടപ്പും അവരെ വീണ്ടും വട്ടാക്കുമെന്ന് ഉറപ്പാണ്."
അവൾ പുറത്തേക്ക് വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഹാളിൽ സംസാരിച്ചിരുന്ന മൂന്നുപേരുടെയും ശ്രദ്ധ പെട്ടെന്ന് അവിടേക്ക് തിരിഞ്ഞു. രാമേന്ദ്രേട്ടനും ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഒരു നിമിഷം സംസാരം നിർത്തി കണ്ണ് വെട്ടിക്കാൻ കഴിയാതെ അവളുടെ നേരെ നോക്കി നിന്നു.
ശ്രീരാഗും കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "അതേ ചേച്ചി, ഈ ലുക്ക് വേറെ തന്നെയാണ്. കാണാൻ തന്നെ ഒരു
💬 Comments
View all comments