Chapter Title : മുഹബത്ത് 5 [Vashalan]

ഇടേണ്ടത്. അതാണ് മോൾക്ക് ചേരുന്നത്."

അവരുടെ ആ സംസാരത്തിലെ കൊതിയോടെയുള്ള പ്രശംസയും, അവളെക്കൊണ്ട് അത്തരം വേഷങ്ങൾ കൂടുതൽ ഇടാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന സംസാരവും കേട്ട് ഹൻസിബ ചെറുതായി ഒന്ന് നാണിച്ചുകൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു.

അവൾ അവരെ നോക്കി കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് എനിക്കും അങ്ങനെ തോന്നുന്നു..."

"പിന്നെ എന്താ മോളെ, അങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാണല്ലോ വേണ്ടത്. ഇതുപോലെയുള്ളതൊക്കെയാണ് ഇടേണ്ടത്, അല്ലാതെ" എന്ന് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ കണ്ണ് താഴ്ത്താതെ അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവൾ അവരോടൊക്കെ അങ്ങനെ സംസാരിച്ചതിനു ശേഷം സാവധാനം ഞങ്ങളുടെ റൂമിലേക്ക് തിരികെ നടന്നു വന്നു.

അവൾ റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയതിന് ശേഷവും ഹാളിൽ ഇരുന്ന മൂന്ന് പേരുടെ സംസാരം തുടർന്നു. അവരുടെ ആ സംഭാഷണം ഞങ്ങൾ റൂമിന്റെ വാതിലിനരികെ ഒളിഞ്ഞുനിന്ന് കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ശ്രീരാഗും ഫാസിലും രാമേന്ദ്രേട്ടനും സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന ആ സമയത്ത്, ഇതുവരെ കാണിക്കാത്ത തരത്തിലുള്ള ഒരു മാറ്റം രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായി.

സാധാരണയായി ഞങ്ങൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഡബിൾ മീനിങ്ങിൽ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ പറഞ്ഞ് കളിയാക്കുമ്പോൾ, രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അതൊക്കെ ഗൗരവത്തിൽ ഒന്ന് വിലക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ പക്വതയോടെ ഉപദേശിക്കുന്ന മട്ടിൽ സംസാരിക്കുകയോ ആണ് പതിവ്.

എന്നാൽ ഇന്ന് ആ മുഖംമൂടി പൂർണ്ണമായും അഴിഞ്ഞുവീഴുകയായിരുന്നു.

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ

സിഗരറ്റിൽ നിന്ന് ആഞ്ഞുവലിച്ച് പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളൊക്കെ പറയുന്നതിൽ എന്തായാലും കാര്യമുണ്ട് കേട്ടോ...

അതിനു ഫാസിൽ ചേട്ടനോട് ചോദിച്ചു:ഞങ്ങള് എന്ത് പറഞ്ഞു എന്നാണ്..

ചേട്ടന്:എടാ നിങ്ങളെക്കാള് ഒരുപാട് ഓണം കഴിച്ചിട്ടുളള ആളാണ് ഞാന്, ആ എനിക്ക് നിങ്ങള് എന്ത് ഉദ്ദേശത്തോടെ ആണ് ഓരോന്ന് പറയുന്നത്