Chapter Title : മുഹബത്ത് 5 [Vashalan]

ശ്രീരാഗും ഫാസിലും അത്ഭുതത്തോടെയും എന്നാൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെയും രാമേന്ദ്രേട്ടനെ നോക്കി.

ഫാസിൽ പരിഹാസത്തോടെയും കുസൃതിയോടെയും രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു: "ഓഹോ! അപ്പൊ ഇത്രയും നാളും ഞങ്ങളെ വലിയ ഉപദേശവും കാര്യങ്ങളുമായി നടന്നിട്ട്, രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ഉള്ളിലിരുപ്പ് ഇതാണല്ലേ?

എന്നിട്ടാണ് ചേട്ടൻ ഞങ്ങളെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ഉപദേശിച്ചിരുന്നത്!"

അതിന് മറുപടിയായി രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "പിന്നെ, ഞാൻ കൂടി നിങ്ങളെ ഉപദേശിക്കാൻ നിന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ നിങ്ങളുടെ വായിൽ നിന്ന് വരുന്ന വർത്താനം ഒന്നുകൂടി കൈവിട്ടുപോവില്ലേ എന്ന് കരുതിയാണ് ഞാൻ ചുമ്മാ അങ്ങനെ നിന്നത്."

ശ്രീരാഗ് അത് കേട്ട് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "എന്തായാലും ചേട്ടൻ

നമ്മളെപ്പോലെ തന്നെയാണെന്ന് അറിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഞങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു സമാധാനമായി!"

ശ്രീരാഗ് പതുക്കെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഫാസിലിനോടും രാമേന്ദ്രേട്ടനോടും പറഞ്ഞു: "നോക്കിക്കേ, നമ്മൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ചേച്ചിക്ക് അതൊരു വലിയ കാര്യമായി തോന്നിയിട്ടേയില്ല. നമ്മൾ കൺവിൻസ് ചെയ്ത് കൊടുത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഇനി ചേച്ചി ഇതുപോലെയുള്ള ഡ്രസ്സുകൾ തന്നെയാകും കൂടുതൽ ഇടുക എന്ന് ഉറപ്പാണ്."

ഫാസിൽ കള്ളച്ചിരിയോടെ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് തുടർന്നു: "പിന്നെ അല്ലാതെ... നമ്മൾ പറഞ്ഞത് ഇത്തക്ക് ഇഷ്ടമായിട്ടുമുണ്ട്. ഇനി ദിവസവും ഈ ലുക്കിൽ കാണാമല്ലോ, വേറെ എന്ത് വേണം!"

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു മൂളലോടെ സിഗരറ്റ് എടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "അതൊക്കെ ശരിയാണ്, മോളുടെ ആ ഒരു നടത്തവും ഈ ഡ്രസ്സും നമ്മളെ ശരിക്കും

മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഇനി അങ്ങോട്ട് ഈ സ്റ്റൈൽ തന്നെയായിരിക്കും അടിപൊളി."

റൂമിന്റെ വാതിലിനരികെ നിന്ന് ഈ സംസാരങ്ങളെല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന ഞാനും ഹൻസിബയും പരസ്പരം നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.ഹൻസിബ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞ് കള്ളച്ചിരിയോടെ