Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

കയറ്റി എന്റെ കൈയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. വായുവിൽ ഉയർന്ന ആ ചെറിയൊരു നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം ഞാൻ അല്പം ചിരിയോടെ, അത്രയും സ്വാഭാവികത നടിച്ചുറക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞു:

"ഒന്നുമില്ല ചേട്ടേ... വെറുതെ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു കിടന്നതാ. ചേട്ടന് ഉറക്കം വരുന്നില്ലേ?"

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തന്റെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ഒരു ചെറിയ നെടുവീർപ്പോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: "പിന്നെ എങ്ങനെയാടാ ഉറക്കം വരിക? നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കിടന്ന് അടക്കം പറഞ്ഞും അനങ്ങിയുമൊക്കെ ഇരുന്നാൽ... എനിക്ക് ഈ അവിടുത്തെ കിടപ്പാണ്

നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നു."

അതുകേട്ട് ഞാൻ പുതപ്പിനടിയിലൂടെ ഹൻസിബയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു കണ്ണിറുക്കിക്കാണിച്ചു. എന്നിട്ട് ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി ഉച്ചത്തിൽ, പറഞ്ഞു:

"അയ്യോ ചേട്ടാ,! അവിടെ സോഫയിൽ പോയി കിടന്നാൽ ചേട്ടന് സുഖമായിട്ട് ഉറങ്ങാൻ പറ്റുമോ?, ഞങ്ങൾ വെറുതെ ഓരോന്ന് സംസാരിച്ചതാ, ഇനി മിണ്ടില്ല."

അത് കേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അപ്പുറത്ത് ഒന്നു മൂളി, മെല്ലെ കട്ടിലിൽ തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. പുള്ളി വീണ്ടും കണ്ണടച്ച് കിടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

പക്ഷേ, ആ ഇരുട്ടിൽ തൊട്ടടുത്തുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം ഞങ്ങളുടെ ഇടയിലെ ചൂട് കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാന് അവളോട് ശബ്ദം വളരെ താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു: എടി...ഇന്ന് എന്തെങ്കിലും നടക്കുമോ?

അതൊന്നും നടക്കില്ലെടാ... അപ്പുറത്ത് പുള്ളി കിടപ്പുണ്ടല്ലോ എന്ന് ഹൻസിബ പറഞ്ഞു. അതു കേട്ട് ഞാന് അവളോട് പറഞ്ഞു നീ കാരണം ഞാന് നല്ല മൂടിലാണ് കിടക്കുന്നത്,നിന്റെ ഇന്നത്തെ വേഷം കണ്ട് എനിക്ക് നന്നായി മൂത്ത് നില്ക്കുകയാണ്, നീ ഒന്ന് എന്നെ സുഖിപ്പിച്ചു തരുമോ? എനിക്കൊന്ന് വാണം അടിച്ചു തരുമോടി?"

അതുകേട്ട് അവൾ ഇരുട്ടിൽ കുസൃതിയോടെ