Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

കിടക്കുന്നത് എന്തോ പോലെ..."

ഞാൻ ചെറുതായി ഒന്ന് മൂളിയിട്ട് പറഞ്ഞു: "മ്... എനിക്കും ഉറക്കം വരുന്നില്ല. ഞാന് പറഞ്ഞതൊക്കെ വെറും തമാശയാണെന്ന് ചേട്ടൻ കരുതിയെങ്കിലും, പുള്ളിക്ക് മനസ്സിൽ ഒരു ചെറിയ പേടിയും കൗതുകവും ഒക്കെ ഉണ്ടെന്നുള്ളത് ഉറപ്പല്ലേ?"ഇതും പറഞ്ഞു ഞാന് എന്റെ കൈ അവളുടെ കുണ്ടിയുടെ മീതെ വെച്ച് തഴുകി.

അവൾ എന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് മെല്ലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് അല്പംകൂടി അടുത്തു കിടന്നു. ആ ചെറിയ ചലനത്തിൽ അവളുടെ ടോപ്പിന്റെ മടുപ്പും ആ വേഷത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയും എന്നിൽ വീണ്ടും ഒരു ചൂടുണ്ടാക്കി.

ഞാൻ അല്പം ശബ്ദം താഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ പറഞ്ഞു: "ചേട്ടൻ

അവിടെ കിടക്കുകയല്ലേ ... പുള്ളി ശരിക്കും ഉറങ്ങിയോ എന്ന് നമുക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?"

അതുകേട്ട് ഹൻസിബ കണ്ണുകൾ മിഴിച്ചുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു: "പിന്നെ എങ്ങനെയാ അറിയുക? ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ പുള്ളി നമ്മൾ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ കേൾക്കില്ലേ?"

ഞാൻ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു: "കേട്ടോട്ടെ... അതാണല്ലോ നമ്മൾ ഉദ്ദേശിച്ചതും! പുള്ളിക്ക് മനസ്സിലാകട്ടെ, ഞാന് പറഞ്ഞ തമാശ വെറുമൊരു തമാശയായിരുന്നില്ല എന്ന്."

അവൾ എന്റെ കൈയിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് അടക്കിപ്പിടിച്ച ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "ഛെ... ഇക്കാ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? പുള്ളി അപ്പുറത്ത് കണ്ണ് തുറന്നു കിടപ്പുണ്ടാവും..."

ഈ സംഭാഷണം തൊട്ടടുത്ത കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടൻ വ്യക്തമായി

കേള്ക്കുന്നില്ലെങ്കിലും.ചേട്ടന് അല്പം കൂടി തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

"എന്താടാ അവിടെ ഒരു അടക്കം പറച്ചിൽ? ഉറങ്ങുന്നില്ലേ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും?"

രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഹൻസിബ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ വേഗം പുതപ്പ് മുഖത്തേക്ക് വലിച്ച്