Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം മുറിയിലെ വായുവിന് വല്ലാത്തൊരു ചൂട് നൽകിയിരുന്നു. രാമേന്ദ്രേട്ടൻ കണ്ണടച്ച് കിടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, തൊട്ടടുത്ത കട്ടിലിൽ ഞങ്ങൾ കിടക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക ഉണർവ് അദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു.

റൂമിൽ ആകെ ഒരു നിശബ്ദത പരന്നു

കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ കട്ടിലിൽ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ചെറിയൊരു അനക്കമോ, വായുവിൽ ഉയരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂളലോ ഒക്കെ ഞങ്ങൾ വ്യക്തമായി കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് ഹൻസിബയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഇരുട്ടിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അവൾ പുതപ്പിനടിയിലൂടെ എന്റെ കൈയിൽ ചെറുതായി ഒന്ന് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

ഞാൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് ഹൻസിബയു

ടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, ഇരുട്ടിലും അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ചെറിയൊരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിയുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അവൾ

പുതപ്പിനടിയിലൂടെ എന്റെ കൈയിൽ മെല്ലെ തൊട്ടു. ആ സ്പർശനം ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിലെ ആ രഹസ്യ പ്ലാനിന്റെ അടുത്ത ചുവടുവെപ്പായിരുന്നു.

തൊട്ടടുത്ത കട്ടിലിൽ, ചുമരിനോട് ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അല്പം അസ്വസ്ഥതയോടെ ആ കിടക്കയിൽ ഒന്ന് അനങ്ങി തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ കേട്ടു.

അദ്ദേഹം ഉറങ്ങാൻ വേണ്ടി കണ്ണ് അടച്ചു കിടക്കുകയാണെങ്കിലും, തൊട്ടരികിൽ ഞങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം അദ്ദേഹത്തിന് ഉറക്കം നൽകിയില്ല എന്ന് ആ ചെറിയ നെടുവീർപ്പിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.

ഞാൻ പതുക്കെ കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്നുകിടന്ന്, തലയിണയിലേക്ക് മുഖം അമർത്തിക്കൊണ്ട് അവളുടെ മീതെ കൈ വെച്ച് തഴുകി വളരെ താഴ്ന്ന ശബ്ദത്തിൽ ഹൻസിബയോട് ചോദിച്ചു:

"ഉറങ്ങിയോടി...?"

അവൾ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞ്, പതുക്കെ

മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഇല്ല... എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ലേ ഇക്കാ... കണ്ണ് അടച്ചുകിടക്കുമ്പോഴും ചേട്ടൻ അവിടെ