Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

ആ പുതപ്പിന്റെ മറവിൽ ആ രാത്രിയിൽ ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ചേർന്നുപിടിച്ച് ഗാഢനിദ്രയിലേക്ക് വീണു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, വെളിച്ചം പരന്നപ്പോൾ ഫ്ലാറ്റിലെ അന്തരീക്ഷം ആകെ മാറിമറിഞ്ഞിരുന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന അപ്രതീക്ഷിത സംഭവത്തിന് ശേഷം രാവിലെ എല്ലാവരും എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു മൗനവും ചെറിയൊരു നാണവും അവിടെ തളംകെട്ടി നിന്നിരുന്നു.തളംകെട്ടിനിന്ന മൗനം ആദ്യം ഉടച്ചത് രാമേന്ദ്രേട്ടനാണ്.

പുള്ളി അല്പം ജാള്യതയോടെയും ഖേദത്തോടെയും സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി:

"മോളെ... എടാ ഷാജു... ഇന്നലെ രാത്രി... അതില് എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നുന്നുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് ഞാൻ അങ്ങനെ കയറി ഇടപെട്ടതുപോലെ ആയിപ്പോയി.

അറിയാതെ കൈപ്പറ്റിപ്പോയതാ... ഞാൻ കാരണം നിങ്ങൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായില്ലേ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് അതില് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു..."

ഒരുവിധം മുഖം ഉയർത്തി ഹൻസിബ ചെറിയ വിറയലോടെ പറഞ്ഞു:

"അതൊന്നും സാരമില്ല ചേട്ടാ... ആ തണുപ്പില് കിടന്നപ്പോൾ... അങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചുപോയി. ചേട്ടൻ അതൊന്നും ഓർത്ത് വിഷമിക്കണ്ട..."

അവളുടെ ആ പതർച്ച കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു:എന്താ ചേട്ടാ, ഇതൊക്കെ വലിയ കാര്യമാക്കേണ്ടതില്ല! ചേട്ടൻ എന്തിനാ വെറുതെ ഇതൊക്കെ ഓർത്ത് തലപുകയ്ക്കുന്നത്?

അതൊക്കെ വിട്ടേക്കൂ! അങ്ങനെയൊരു സാഹചര്യത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ ആർക്കെങ്കിലും ഒക്കെ ഒന്ന് നോക്കാൻ തോന്നിപ്പോകും, അതിൽ ചേട്ടൻ സോറി പറയേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല.

പിന്നെ ഞങ്ങളുടെ ചെറിയൊരു അശ്രദ്ധയുടെ പേരിൽ ചേട്ടൻ എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ കുറ്റബോധം അനുഭവിക്കുന്നത്? നമ്മൾ

തമ്മിൽ ഇവിടെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് ജീവിക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം ചെറിയ അബദ്ധങ്ങളൊക്കെ തികച്ചും സ്വാഭാവികമല്ലേ! ചേട്ടൻ ഇതൊന്നും ഓർത്ത് മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട പോലുമില്ല കേട്ടോ. അതൊക്കെ പോട്ടെ, വിട്ടേക്കൂ!"