Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

ഒന്ന് ഇട്ടത്! ആ ലൈറ്റ് കത്തിയ ആ രണ്ട് സെക്കൻഡ് ഉണ്ടല്ലോ...

ആ വെളിച്ചത്തിൽ നിങ്ങളെ ആ അവസ്ഥയിൽ കണ്ടപ്പോഴാ എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായത്!

അതുകേട്ട് ഹൻസിബയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ മുഖം പൊത്തിപ്പിടിച്ച് ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് കള്ളക്കണ്ണോടെ താഴേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അതുകണ്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു:

"അതിനുശേഷം ഞാൻ സോറി ഒക്കെ പറഞ്ഞ് അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു കിടന്നില്ലേ... പക്ഷേ അതുകൊണ്ടായില്ലല്ലോ കാര്യം! പിന്നീട് ഞാൻ കണ്ണ് മൂടി കിടന്ന സമയത്തും മോളുടെ ആ സൗണ്ടുകളും കിതപ്പുകളും ആ 'അമ്മാഹാ...'

എന്നൊക്കെയുള്ള മൂളലുകളും എന്റെ ചെവിയിലേക്ക് കൃത്യമായി എത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു! ആ വെളിച്ചത്തിൽ

ആ കാഴ്ച നേരിൽ കണ്ടിട്ട്, പിന്നെയും സൗണ്ട് കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നാൽ പിന്നെങ്ങനെയാടാ എനിക്ക് കണ്ണടച്ച് ഉറങ്ങാൻ പറ്റുക? അതോണ്ട് പിന്നെ ഉറക്കം പോയിട്ട്, ഒരു മര്യാദയ്ക്ക് ശ്വാസം പോലും വിടാൻ മേലാതെ ആ കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്ന് വിയർക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ!

ആ ലൈറ്റ് ഇട്ട് ആ കാഴ്ച കണ്ടതിനു ശേഷമുള്ള ആ കിടപ്പുണ്ടല്ലോ... അതെന്നെക്കൊണ്ട് ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കാതെ നല്ല പണി തന്നുടാ!"

"അവളുടെ" ശബ്ദത്തെക്കുറിച്ചും കിടപ്പിലെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തമാശയായി പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഹൻസിബ കൂടുതൽ നാണത്തോടെ എന്റെ തോളിലേക്ക് മുഖം ചേർത്ത് പതുങ്ങിയിരുന്നു.

അവൾ പതുക്കെ എന്റെ കൈയിൽ നുള്ളിക്കൊണ്ട് ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെട്ടു.

രാമേന്ദ്രേട്ടനാകട്ടെ വലിയൊരു ചിരിയോടെ തലയാട്ടി:

"എന്തായാലും ലൈറ്റ് കത്തിയ ആ ഒരു

സെക്കൻഡും അതിനുശേഷമുള്ള ആ പാതിരാത്രിയിലെ മോളുടെ സൗണ്ടുകളും മതിയായിരുന്നു എന്റെ ബാക്കി ഉറക്കം കളയാൻ! ഇനിയിപ്പോ ഏസി ശരിയാകുന്നത് വരെ