Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

ഇരുട്ടിൽ വീണ്ടും ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസഗതി ഉയർന്നുവരാൻ തുടങ്ങി. രാമേന്ദ്രേട്ടൻ പറഞ്ഞ ആ തമാശയുടെ അലയൊലികൾ അടങ്ങി, കുറച്ചുനേരത്തെ ആ വിശ്രമത്തിനു ശേഷം ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ആവേശത്തിലേക്ക് കടന്നു.

ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക്

വീണ്ടും ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് ആ വശീകരിക്കുന്ന മൂളലുകളും കിതപ്പുകളും പതുക്കെ ഉച്ചത്തിലാകാൻ തുടങ്ങി. ആ രാത്രിയുടെ ലഹരിയിൽ അവൾക്ക് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട് ശബ്ദം അറിയാതെ പുറത്തേക്ക് വന്നുപോവുകയായിരുന്നു.

ഉം...മ്....ആ...ആ...ഹാ...ആ...ആ....ആ...മം....

അത് കേട്ടതും തൊട്ടടുത്ത കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തലയിണയിൽ നിന്ന് ചെറിയൊരുക്കത്തോടെ തലയുയർത്തി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"മോളെ ഹൻസിബേ... ആ സൗണ്ട് ഒന്ന് കുറച്ചു കുറക്കാട്ടോ... എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല!"

അതുകേട്ട് ഹൻസിബ നാണത്തോടെയും അതേസമയം ആ കാമത്തിന്റെ ലഹരിയിലും എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി ഒതുങ്ങി.

ആ സുഖത്തിന്റെ ആധിയിൽ

കണ്ണുകളൊക്കെ അടഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട്, വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ അങ്ങോട്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു:

"ഉഫ്... ചേട്ടാ... ഞാനിപ്പോ... ആഹ്... എങ്ങനെയാ... സൗണ്ട് കുറയ്ക്കുന്നത്... മ്ഫ്... ഇത് അറിയാതെ... അറിയാതെ... ഓട്ടോമാറ്റിക് ആയിട്ട്... പോണതല്ലേ... എനിക്ക് വയ്യേ... ഉഫ്..."

കിടന്ന കിടപ്പിൽ സുഖം കൊണ്ട് വിറച്ചുകൊണ്ട് അവൾ വാക്കുകൾ കിട്ടി കിതച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ രാമേന്ദ്രേട്ടൻ പുതപ്പിനുള്ളിൽ കിടന്ന് അമർത്തി മൂളി

കിതപ്പോടെയും വിറയലോടെയും കട്ടിലിൽ ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞുകിടന്നു. ഹൻസിബയുടെ ആ നാടൻ സൗന്ദര്യവും അവൾ സുഖം കൊണ്ട് വിറച്ചുപറഞ്ഞ ആ വാക്കുകളും പുള്ളിയുടെ ഉള്ളിലെ നിയന്ത്രണങ്ങളെല്ലാം തെറ്റിച്ചിരുന്നു.

ഇരുട്ടിൽ കൈകൾ കൊണ്ട് മുഖം അമർത്തിക്കൊണ്ട് പുള്ളി പതുക്കെ

പറഞ്ഞു:

"ഡാ ഷാജു... മോശമായിട്ട് തോന്നരുത് കേട്ടോ... ഞാൻ...