Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ ഇറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും അവളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് സാവധാനത്തിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. കുറച്ചു മുൻപത്തെ ആടിയടിയുടെ വേഗതയൊക്കെ മാറ്റി, കുറച്ചുകൂടി പ്രണയവും ചൂടും നിറഞ്ഞ ആ ഒഴുക്കിലേക്ക് ഞങ്ങൾ കടന്നു.

ആ മുറിയിൽ വീണ്ടും പഴയ ശബ്ദം മുഴങ്ങിക്കേട്ടുതുടങ്ങി — "പ്ലക്ക്... പ്ലക്ക്... പ്ലക്ക്..."

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ആ ഇരുട്ടിൽ കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദനായി കിടന്നു. പക്ഷേ, ഞങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് വീണ്ടും ആ ശബ്ദങ്ങൾ ഉയരാൻ തുടങ്ങിയതോടെ അദ്ദേഹത്തിന് അടങ്ങിയിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

ആ ചെറിയ മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ട ശബ്ദങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ മടിയും ഭയവുമൊക്കെ മാറ്റി വീണ്ടും ധൈര്യം സംഭരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

അദ്ദേഹം അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് അല്പം ഉയർന്ന ശബ്ദത്തിൽ

പറഞ്ഞു:

"ഹോ... നിങ്ങൾ വീണ്ടും തുടങ്ങിയല്ലേ..."

അതുകേട്ട് ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മുഖം ചെറുതായി ഉയർത്തി, അപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി നൽകി:

"പിന്നെ തുടങ്ങാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ ചേട്ടാ? തുടങ്ങിയത് മുഴുപ്പിക്കണ്ടേ..."

അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറിയ നെടുവീർപ്പോടെയും ആവേശത്തോടെയും മൂളി:

"ആയിക്കോട്ടെ... ആയിക്കോട്ടെ..."

പിന്നെ ഒട്ടും മടിക്കാതെ രാമേന്ദ്രേട്ടൻ തന്റെ ഉള്ളിലെ ആവേശം മുഴുവൻ തുറന്നുപറഞ്ഞു:

"സത്യം പറഞ്ഞാൽ, നിങ്ങളുടെ ഈ കാമക്കളിയുടെ സൗണ്ട് ഒക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ശരിക്കും ഭയങ്കരമായിട്ട് വികാരം വരുന്നുണ്ട് കേട്ടോ... എനിക്ക് ഇവിടെ കിടന്ന് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല."

അദ്ദേഹം അത് പറഞ്ഞ ഉടനെ ഞാൻ തിരിച്ച് വളരെ ശാന്തമായി മറുപടി നൽകി:

"അത് ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകും ചേട്ടാ... ചേട്ടന് അങ്ങനെ തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമല്ലേ. ഞങ്ങളിപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വികാരം തീർക്കുകയല്ലേ, അതുകൊണ്ട് ചേട്ടന്റെ വികാരങ്ങൾ ഞങ്ങൾ കാരണം അടക്കിവെക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ.

ചേട്ടനും മനുഷ്യനല്ലേ,