Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

തിരിച്ചറിവ്

രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരുതരം മൗനം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. തലേദിവസത്തെ രാത്രിയിലെ സംഭവങ്ങൾക്ക് ശേഷം ആരും ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

പല്ലുതേപ്പും കുളിയും കാട്ടികൂട്ടി ഞങ്ങൾ ഓരോരുത്തരായി ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ഞാനും രാമേന്ദ്രേട്ടനും ഒരേ സമയത്താണ് ഓഫീസിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടത്;

ഓഫീസിലേക്ക് പോകുന്നതിനു മുന്നേ ഞാനും അവളും തനിച്ച് ആയപ്പോ അവള് എന്നോട് പറഞ്ഞു:ഇക്കാ... ഇന്നലെ രാത്രി ചേട്ടൻ നമ്മളെ ആ അവസ്ഥയിൽ കണ്ടതും, പിന്നെ ചേട്ടന് ഉണ്ടായ ആ വികാരങ്ങളെക്കുറിച്ചൊക്കെ പുള്ളി തുറന്നു പറഞ്ഞത് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാതെ

നാണം വരുന്നുണ്ട്..."

ഞാൻ അവളുടെ താടിക്ക് പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

"അതിന് നീ എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ നാണിക്കുന്നത്? പുള്ളി അങ്ങനെയൊക്കെ തുറന്നു പറഞ്ഞത് നല്ലതല്ലേ? അതോടെ നമ്മൾ ചേട്ടനായി ഉള്ള അകൽച്ചയൊക്കെ മാറിയില്ലേടി?"

അവൾ അല്പം സങ്കോചത്തോടെ തലയാട്ടി:

"അതൊക്കെ ശരിയാണ്... എങ്കിലും രാവിലെ എണീറ്റ് ചേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വല്ലായ്മ തോന്നുന്നുണ്ട്. നമ്മൾ കാരണം പുള്ളി രാത്രി മുഴുവൻ ഉറങ്ങാതെ കഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ...

പിന്നെ ഇന്നലെ ലൈറ്റ് കത്തിയ സമയത്ത് നമ്മുടെ പുതപ്പൊക്കെ മാറിപ്പോയിരുന്നല്ലോ... ആ വെളിച്ചത്തിൽ പുള്ളി നമ്മളെ ആ കിടപ്പിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോഴാ..."

അവളുടെ സംസാരം കേട്ട് ഞാൻ കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു:

"കണ്ടിട്ടുണ്ടാവാൻ നല്ല ചാൻസ് ഉണ്ട് ! ലൈറ്റ് കത്തിയ സെക്കൻഡിൽ പുള്ളി നമ്മളെ ആണ് നോക്കിയിരുന്നത് എങ്കില്. അപ്പൊ നമ്മൾ കിടന്ന കോലവും നഗ്നതയുമൊക്കെ പുള്ളിയുടെ കണ്ണിൽ പെട്ടിട്ടുണ്ടാകും..."

അതുകേട്ട് അവൾ മുഖം പൊത്തിക്കൊണ്ട് വിറയാർന്ന