Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

വല്ലാത്തൊരു വല്ലായ്മ തോന്നി. സോറി കേട്ടോ എന്റെ ഭാഗത്താണ് തെറ്റ്....."പുള്ളി അത് പറഞ്ഞ് ഒതുങ്ങാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, എനിക്ക് ആ

നിമിഷത്തിലെ ആ രസകരമായ സാഹചര്യം ഒന്ന് കൂടി ചോദിച്ചറിയാൻ തോന്നി. ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ തുടകളിൽ കൈകൾ അമർത്തിക്കൊണ്ട്

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടനോട് ചോദിച്ചു:അയ്യോ ചേട്ടാ, സോറി ഒന്നും പറയേണ്ട! അതൊക്കെ പോട്ടെ... പക്ഷെ ചേട്ടൻ ശരിക്കും എന്താ അപ്പോൾ കണ്ടതെന്ന് കൂടെ ഒന്ന് പറഞ്ഞേ?

ആ വെളിച്ചം കത്തിയ ആ ഒരു സെക്കൻഡിൽ ചേട്ടൻ എന്താ കണ്ടത്?"

അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഇരുട്ടിൽ കിടന്ന് വെപ്രാളത്തോടെയും നാണത്തോടെയുംഅതേസമയം ആ ഓർമ്മയുടെ സുഖത്തിൽ വരിഞ്ഞു മുറുകിയ ശബ്ദത്തിലും പറഞ്ഞു:

"ഹേയ്, ഞാൻ കാര്യമായിട്ടൊന്നും കണ്ടില്ലടാ... നീ അത് വിടാൻ നോക്ക്!"

പക്ഷേ ഞാൻ വിടാൻ ഭാവമില്ലാതെ കുറച്ചുകൂടി തമാശയായി പറഞ്ഞു പുള്ളിയെ

നിർബന്ധിച്ചു:

"ഇല്ല ചേട്ടൻ അങ്ങനെ ഒഴിഞ്ഞുമാറണ്ട. ചേട്ടൻ കാര്യമായിട്ടൊന്നും കണ്ടില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വിശ്വാസമില്ല. നമ്മളല്ലേ ഉള്ളൂ, ചേട്ടൻ ശരിക്കും എന്താ കണ്ടതെന്ന് വെച്ചാൽ പറ."

അതുകേട്ട് പുള്ളി കുറച്ചുകൂടി നാണത്തോടെ, ആ ഇരുട്ടിൽ കിടന്ന് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"ഞാൻ കാര്യമായിട്ടൊന്നും നോക്കാൻ നോക്കിയതല്ലടാ... പക്ഷെ പെട്ടെന്ന് ആ വെളിച്ചം കത്തിയ ആ ഒരു സെക്കൻഡിൽ എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്, നീ അവളുടെ മേലെ കിടക്കുന്ന കോലമാണ്.

പുതപ്പ് ഒക്കെ പകുതി മാറി കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ആ ഒരു പകുതി ഭാഗവും നിന്റെ പുറവും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ആ കിടപ്പും ആ വെളിച്ചത്തിൽ എന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടു... അത് കണ്ടിട്ടാ

എനിക്ക് അപ്പോള് കിളിപോയപോലെ ആയിപ്പോയത്!"

അത് കേട്ട്