Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]

തന്നെ ചേട്ടൻ ഞങ്ങളെ കണ്ടു എന്ന് ഉറപ്പായില്ലേ... പിന്നെ എന്താ ഇപ്പോ പറയാൻ മടിക്കുന്നത്?"

അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി:

"അതല്ല മോളെ, ആ ഒരു സെക്കൻഡിൽ കണ്ട ആ വെട്ടത്തിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ. അല്ലാതെ ഞാൻ അതത്ര കാര്യമായിട്ടൊന്നും നോക്കാനോ കാണാനോ നിന്നില്ല..."

ഞാന് ചേട്ടന് പറഞ്ഞതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്ന പോലെ പറഞ്ഞു: കണ്ടില്ലേ ചേട്ടൻ പറയുന്നത്! പുള്ളി വെറുതെ പെട്ടെന്ന് ഒരു

കൺഫ്യൂഷനിൽ കണ്ടു എന്ന് മാത്രം. അല്ലാതെ ചേട്ടൻ ബോധപൂർവ്വം നോക്കിയതൊന്നുമല്ല... അല്ലേ ചേട്ടാ?"

അപ്പുറത്തുനിന്ന് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അത് ഏറ്റെടുത്തു:

"ആഹ്, അതുതന്നെടാ! ഞാൻ വെറുതെ ഒരു ആവേശത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞത... ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ അപ്പഴത്തെ മൂഡിൽ അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു പോയതല്ലേ."

ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ആ ഇരുട്ടിൽ കിടന്ന് അതോർത്ത് പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ആ ചെറിയ സംസാരവും കളിയാക്കലുകളുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം വീണ്ടും കൂടുതൽ ചൂടുപിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ ഹൻസിബയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് മുഖം

താഴ്ത്തുന്നതിനിടയിൽ, അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടനോട് ചെറിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി:

"ചേട്ടാ... നമ്മളൊക്കെ ഇപ്പോൾ ഇത്രയും ഓപ്പൺ ആയി, ഇത്രയും അടുത്ത് സംസാരിച്ച സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ചേട്ടൻ സത്യം പറയോ?

ചേട്ടന് നമ്മളോട് എന്തെങ്കിലും പറയാൻ മടിയോ വിഷമമോ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതൊന്നും വിചാരിക്കണ്ട, തുറന്ന് പറഞ്ഞോളൂ..."

അതുകേട്ട് അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഒരു ചെറിയ കൗതുകത്തോടെയും അമ്പരപ്പോടെയും ചോദിച്ചു:

"എന്താടാ... നീ എന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? എന്താ നിനക്ക് ചോദിക്കാനുള്ളത്?"

ഞാൻ തുടർന്നു:

"അതല്ല