Chapter Title : മുഹബത്ത് 7 [Vashalan]

അത് കണ്ടത്.

ഞാൻ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ആ ട്രാക്ക് പാന്റിൽ എന്റെ കുണ്ടി നല്ല രീതിയിൽ ഒതുങ്ങി വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് പാത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്ന ആ ഭംഗി കണ്ടിട്ടാണ് പുള്ളിക്ക് കൺട്രോൾ പോയത്.

പുള്ളി അപ്പോൾ തന്നെ അവിടെ നിന്ന് എന്നോട് വളരെ ഓപ്പൺ ആയിട്ട് ഓരോന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങി. 'മോള് ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ട്രാക്ക് പാന്റിൽ നിന്റെ കുണ്ടി എന്തൊരു വിരിഞ്ഞാണ് നിൽക്കുന്നത്!

നീ ഇങ്ങനെ കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോൾ കാണാൻ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ലഹരിയാണ്. കഴിഞ്ഞ ദിവസം രാത്രി പെട്ടെന്ന് ആ ലൈറ്റ് കത്തിയ ആ ഒരു സെക്കൻഡിൽ ഞാൻ നിന്റെ ആ ശരീരം

കണ്ടതുമുതൽ എന്റെ മനസ്സിൽ ഈ കോലമൊക്കെയാണ് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അന്ന് ആ വെളിച്ചത്തിൽ നിന്റെ വെളുത്ത ശരീരവും ആ കിടപ്പും കണ്ടിട്ട് എന്റെ കിളിപോയതാ...

ഇപ്പൊ പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ ഈ ട്രാക്ക് പാന്റിൽ നീ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വീണ്ടും ആ പഴയ ഓർമ്മകളൊക്കെയാണ് വരുന്നത്...'

അവൾ അത് പറഞ്ഞതും ഞാൻ കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ തോളിൽ തട്ടി പറഞ്ഞു:

"ഉഫ്! അപ്പൊ രാമേന്ദ്രേട്ടൻ കര്യമായിട്ട് തന്നെയാണല്ലോ ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്! അന്ന് ആ ലൈറ്റ് കത്തിയ ചെറിയ സെക്കൻഡിൽ കണ്ട ആ കാഴ്ചയുടെ ലഹരിയിൽ തന്നെയാണ് പുള്ളി ഇപ്പോഴും ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് ഇതിൽനിന്ന് വ്യക്തമല്ലേ?"

ഹൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരിനിന്ന്,

ആ ഓർമ്മയുടെ സുഖത്തിൽ വിയർപ്പുകണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"അതെ ഇക്കാ... പുള്ളി ഇത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പാണ് തോന്നിയത്. അന്ന് ആ വെളിച്ചത്തിൽ പുള്ളി