Chapter Title : മുഹബത്ത് 6 [Vashalan]
കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തി. ഞാൻ രാമേന്ദ്രേട്ടനേക്കാൾ കുറച്ചു മുന്നേ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി. പിന്നാലെ രാമേന്ദ്രേട്ടനും വന്നു. വന്നപാടെ പുള്ളി ആരോടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നേരെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കയറിപ്പോയി ഡ്രസ്സ്
ഒക്കെ മാറി. അതിനുശേഷം പുള്ളിയെ പുറത്തേക്ക് കാണാനേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
കുറച്ചുനേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും രാമേന്ദ്രേട്ടൻ പുറത്തേക്ക് വരാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ ബെഡ്റൂമിന്റെ വാതുക്കൽ ചെന്ന് കതകിൽ തട്ടി വിളിച്ചു:
"ചേട്ടൻ എന്താ പുറത്തേക്ക് വരാത്തത്? അകത്ത് എന്താ പരിപാടി?"
അകത്തുനിന്ന് അല്പം മടിയോടെ പുള്ളിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു:
"ഒന്നുമില്ലെടാ... ഞാൻ ചുമ്മാ ഇവിടെ കിടക്കുവാണ്."
ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
"അതല്ല ചേട്ടൻ ഇവിടെ ഏസി ഇല്ലാതെ അകത്ത് എത്ര നേരം ഇങ്ങനെ ഇരിക്കും? പുറത്തേക്ക് വാ ചേട്ടാ, പുറത്തിരുന്ന് സംസാരിക്കാം."
അങ്ങനെ ഞാൻ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ പുള്ളി മുഖം താഴ്ത്തി ഒടുവിൽ
സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക് പുറത്തേക്ക് വന്നു. അപ്പോൾ ഹൻസിബ സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ വേഷം ഒരു സ്ലീവ് ലെസ് നൈറ്റി ആയിരുന്നു,അതില് അവളുടെ കക്ഷവും ചെറുതായി ഉള്ള കുറ്റി രോമങ്ങളും കാണാന് കഴിയുമായിരുന്നു, ഞാന് ചെന്ന് ഹൻസിബയുടെ അരികിലായി സോഫയിൽ ഇരുന്നു.
രാമേന്ദ്രേട്ടനാകട്ടെ എന്തോ ഒരു വലിയ അപരാധം ചെയ്തതുപോലെയുള്ള മുഖം കറുത്തുമാണ് വന്ന് സോഫയുടെ ഒരു കോണിൽ ഇരുന്നത്.എന്നാലും ചേട്ടന് അവള് ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല.
പുള്ളിയുടെ ആ ഇരിപ്പും മുഖവും കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
"ചേട്ടൻ ഇന്നലത്തെ കാര്യം ആലോചിച്ചു വിഷമിക്കുകയാണല്ലേ? ചേട്ടൻ വെറുതെ അതൊക്കെ ഓർത്ത് ടെൻഷൻ അടിച്ചിരിക്കുവാണോ?"
അതുകേട്ട് രാമേന്ദ്രേട്ടൻ മുഖം ഉയർത്തി, വളരെ പതറിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
💬 Comments
View all comments