Chapter Title : മുഹബത്ത് 7 [Vashalan]

ഉള്ളുകൊണ്ടു അനുഭവിച്ചു കിടന്നു.

അൻസിബയുടെ മുഖം നാണംകൊണ്ട് തുടുത്തു. അപ്പോഴും അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് മുഖം ഉയർത്താൻ പോലും തയ്യാറാകാതെ, അവിടെത്തന്നെ പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടന്നുകൊണ്ട് ചെറിയൊരു നാണത്തോടെയും കുസൃതിയോടെയും പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"ഏയ്... ചേട്ടൻ വെറുതെ കളിയാക്കല്ലേ... ഇത്രയൊക്കെ ഇങ്ങനെ നോക്കി കിടക്കാൻ മാത്രം ഒന്നുമില്ല ചേട്ടാ... എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ചമ്മലൊക്കെ തോന്നുന്നുണ്ട് കേട്ടോ..."

രാമേന്ദ്രേട്ടൻ അത് കേട്ടതും കുറച്ചുകൂടി കട്ടിലിലേക്ക് ആഞ്ഞ്, ആ വിറയലോടെ

പറഞ്ഞു:

"കളിയാക്കുകയല്ല മോളെ, സത്യം ആണ് പറയുന്നേ... ഈ കാണുന്ന കോലവും ഷേപ്പും ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് എന്റെ സമനില തെറ്റിപ്പോകുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് ആ തുടയുടെ വടിവും ആ കിടപ്പും ഒക്കെ ഒന്ന് കണ്ണുനിറയെ കാണണം..."

അത് കേട്ടതും അൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി മുഖം പൂഴ്ത്തി ഒതുങ്ങി. എന്നിട്ട് നാണം കൊണ്ടുള്ള ചെറിയ വിറയലോടെ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

"ഇക്കാ... പുള്ളി പറയുന്നത് കേൾക്കുന്നില്ലേ... എന്നോട് കിടക്കാൻ പറയുന്നതു കണ്ടോ? എനിക്ക് എന്തോപോലെയാകുന്നുണ്ട്... എന്നാലും പുള്ളിക്ക് അതുകണ്ട് സമാധാനമാകുമെങ്കിൽ..."

അവളുടെ ആ സംസാരവും ആ ശരീരത്തിന്റെ കിടപ്പും കണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമവും ആവേശവും ഇരട്ടിച്ചു. ഞാൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി വരിഞ്ഞുപിടിച്ചുകൊണ്ട്

രാമേന്ദ്രേട്ടനോട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ചേട്ടൻ നോക്കിക്കോ... ഇവൾക്ക് നാണം ഒക്കെ വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും ചേട്ടൻ കാണുന്നതിൽ ഇവൾക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല..."

ഷാജു... എടാ, ആ വടിവും ആ കിടപ്പും ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് കൺട്രോൾ കിട്ടുന്നില്ലടാ. മോള് അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നോട്ടെ, ആ ബാക്ക് സൈഡിന്റെ ഷേപ്പ് മാത്രം എനിക്ക് ഒന്നുരണ്ട് മിനിറ്റ് കൂടി കാണിച്ചു തന്നാൽ മതി..."

അൻസിബ