Chapter Title : മുഹബത്ത് 7 [Vashalan]

വളച്ച്, ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചം നന്നായി വീഴുന്ന ആ ഭാഗത്തേക്ക് തന്റെ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയും തുടകളും കൂടുതൽ വ്യക്തമായി കാണുന്ന രീതിയിൽ കാലുകൾ മടക്കി ചരിഞ്ഞു കിടന്നു.

അത് കണ്ടതും അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടന്നിരുന്ന രാമേന്ദ്രേട്ടന്റെ തൊണ്ടയിലൂടെ വലിയൊരു ഞരക്കം പുറത്തേക്ക് വന്നു. പുള്ളി വിറയലോടെ തന്റെ കുണ്ണയിലെ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ഉഫ്... മോൾടെ ആ കിടപ്പ് കണ്ടോ... ഷാജു, ഇവള് ശരിക്കും മുറ്റ് സാധനം തന്നെയാണ്

കേട്ടോ! ആ ബാക്ക് സൈഡിന്റെ ആ വലിപ്പവും ആ ഷേപ്പും ഒക്കെ കാണുമ്പോൾ എന്റെ കൺട്രോൾ പോകുവാടാ... ദൈവമേ, എനിക്ക് ഇതൊന്ന് തൊടാൻ പറ്റിയെങ്കിൽ..."

പുള്ളി അങ്ങനെ കൊതിയോടെ പിറുപിറുക്കുന്നത് കേട്ടുകൊണ്ട്, അൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം അമർത്തി കിടന്ന് ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ എന്റെ കാതിലേക്ക് മന്ത്രിച്ചു:

"ഇക്കാ... പുള്ളി പാടേ വീണിരിക്കുവാണല്ലോ... ഇക്കാക്ക് ഇത് കാണുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു അഹങ്കാരം തോന്നുന്നുണ്ടല്ലേ?"

ഞാൻ അൻസിബയുടെ അരയിലൂടെ കൈകൾ കൂടുതൽ ഇറുകെപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കാതരികിലേക്ക് പതുക്കെ മുഖം

അടുപ്പിച്ചു. ആ ഇരുട്ടിലും രാമേന്ദ്രേട്ടൻ ഞങ്ങളെത്തന്നെ കണ്ണ് എടുക്കാതെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന ബോധ്യം ഞങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ കാമം ഇരട്ടൂകയേ ഉള്ളൂ.

"പിന്നെ അഹങ്കാരം തോന്നാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോടി അൻസേ..." ഞാൻ അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. "എന്റെ ഭാര്യയുടെ ഈ കിടപ്പും സൗന്ദര്യവും കണ്ട് തൊട്ടടുത്ത കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന ഒരുത്തൻ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു കിടക്കുന്നു.

അവൻ സ്വന്തം കുണ്ണയിൽ പിടിച്ച് വിറയ്ക്കുന്നു. ഇതിലും വലിയൊരു സുഖം ഒരു ഭർത്താവിന് വേറെ എന്താടി കിട്ടാനുള്ളത്? നീ ചേട്ടന് വേണ്ടിയെന്നോണം ആ