Chapter Title : മുഹബത്ത് 7 [Vashalan]

ചൂടുള്ള പാലിന്റെ ഈർപ്പം ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ കിടക്കവിരിയിൽ

പടർന്നിരുന്നു. അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടനും വല്ലാത്തൊരു തളർച്ചയോടെ കിടക്കയിലേക്ക് ചാരിയിരിന്നു.

ഞാൻ അൻസിബയുടെ മുടിയിലൂടെ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ട് അവളുടെ കാതരികിൽ മന്ത്രിച്ചു:

"എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു ... ഇന്നത്തെ രാത്രി?"

അവൾ തളർച്ചയോടെയെങ്കിലും ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചേർത്തു വെച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ മറുപടി പറഞ്ഞു:

"വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായിരുന്നു ഇക്കാ... ഇതുപോലൊരു അനുഭവം ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല... ചേട്ടൻ എന്നെ ഇത്രയധികം കാമത്തോടെ കാണുമ്പോഴും, ഇക്കയുടെ അഹങ്കാരം കാണുമ്പോഴും എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു വികാരം ആണ് തോന്നുന്നേ..."

അതുകേട്ട് അപ്പുറത്തെ കട്ടിലിൽ കിടന്ന രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ചെറിയ വിറയലോടെയും

നന്ദി നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലും ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"മോളെ... ഷാജു... നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എനിക്ക് തന്നത് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയൊരു ഭാഗ്യമാണ്. ഇത്രയും നല്ല മനസ്സോടെ എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നടത്തിത്തന്ന നിങ്ങളോട് എനിക്ക് എൻത് പറയണം എന്നറിയില്ല... ദൈവമേ, ഞാൻ ഇത് ഒരിക്കലും മറക്കില്ല..."

പുള്ളിയുടെ ആ വാക്കുകളിൽ ആത്മാർത്ഥമായ നന്ദിയും സന്തോഷവും കൂടാതെ അവളോട് അടങ്ങാത്ത കാമവും തുളുമ്പി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനും അൻസിബയും പരസ്പരം ഒന്നു നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് ആ ഇരുട്ടിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു.

ആ അസാധാരണമായ രാത്രിയുടെ മനംമയക്കുന്ന ഓർമ്മകളിലേക്ക് ഓരോരുത്തരായി പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.

രാത്രിയുടെ അന്തിമ യാമത്തിൽ അൻസിബ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി ഗാഢനിദ്രയിലാണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഉറക്കം വരാതെ ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കിക്കിടന്നു.

കട്ടിലിനപ്പുറത്ത് രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കിടക്കയിൽ നിന്നുള്ള പതുങ്ങിയ ശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു. എന്റെ തലച്ചോറിലാകെ രാത്രിയിലെ