Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

കൂടി എഴുന്നേറ്റിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവളുടെ മുലകളിലും കഴുത്തിലുമൊക്കെ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കാമപ്പാൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ നനഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് വിളിച്ചു:

"ഇക്കാ... ഇക്കാ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറയ്... നമ്മൾ ചെയ്തത് തെറ്റായിപ്പോയോ ഇക്കാ?

എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടിയാകുന്നു... ഇക്കാ ഒന്ന് സംസാരിക്കൂ..."

അവളും കട്ടിലിൽ നിന്ന് എന്റെ കാലുകളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് കരച്ചിൽ കലർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

എനിക്കാണെങ്കിൽ അവളുടെ ആ അവസ്ഥയും ചേട്ടന്റെ പശ്ചാത്താപവും കാണുമ്പോൾ മനസ്സിൽ പലവിധ വികാരങ്ങൾ തിളച്ചുമറിയുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ എന്റെ തൊണ്ട തൊട്ടരികെ വരെ വാക്കുകൾ വന്നെങ്കിലും, പുറത്തേക്ക് ഒരക്ഷരം പോലും പറയാൻ കഴിയാതെ ഞാൻ ഒരു മരവിപ്പോടെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു.

ഞാൻ വിയർപ്പൊതുക്കിക്കൊണ്ട്, അല്പം കിതപ്പോടെ രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. എന്നിട്ട് വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:

"ചേട്ടാ... നമുക്ക് നാളെ സംസാരിക്കാം... എനിക്കിപ്പോൾ ഒന്നും പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ല..."

ചേട്ടൻ എന്റെ മുഖത്തെ ആ മരവിപ്പ് കണ്ടുകൊണ്ട് വേവലാതിയോടെ പറഞ്ഞു:

"എടാ ഷാജു, നീ എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് തുറന്ന് പറയടാ... മനസ്സിൽ വെച്ച് വിഷമിക്കരുത്."

ഞാൻ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി:

"ഇല്ല ചേട്ടാ... മതി... നമുക്ക് നാളെ എന്തായാലും സംസാരിക്കാം. എനിക്കിപ്പോൾ കുറച്ചൊരു സ്പേസ് വേണം."

അതുകേട്ടതും ചേട്ടൻ എന്റെ അവസ്ഥ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ട് തലയാട്ടി. പുള്ളി സമാധാനിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ പറഞ്ഞു:

"ശരിടാ... നിനക്ക് എന്നോട് എന്തും തുറന്ന് പറയാം. നിനക്ക് ഇത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിൽ അതും പറയാം. ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ വേറെ റൂമിലേക്ക് മാറി കിടന്നോളാം.

നമ്മുടെ ഇടയിൽ നടന്നത് ഒരിക്കലും പുറത്തേക്ക് പോകില്ല, ആരും