Chapter Title : മുഹബത്ത് 8 [Vashalan]

ഇടാൻ നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട്, അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ തന്നെ ഇട്ടോളാൻ പറഞ്ഞത്..."

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ കണ്ണുകളിലെ ഭയം മാറി വീണ്ടും വല്ലാത്തൊരു ആവേശവും ആശ്വാസവും നിറഞ്ഞു. പുള്ളിക്ക് ഞാൻ നൽകിയ പൂർണ്ണമായ സ്വാതന്ത്ര്യം ആ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ കാമത്തിന് വീണ്ടും വലിയൊരു ഊർജ്ജം പകർന്നു നൽകുകയായിരുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും അടുക്കള ഭാഗത്തുനിന്നും ഹൻസിബ എന്തോ പാകം

ചെയ്യുന്നതിന്റെയോ സാധനങ്ങൾ എടുത്തു വെക്കുന്നതിന്റെയോ ചെറിയ ശബ്ദങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് കേൾക്കാൻ തുടങ്ങി.

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും പുള്ളിയുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന ഭയവും ജാള്യതയും പൂർണ്ണമായി മാറി, പകരം വല്ലാത്തൊരു ആവേശവും കാമത്തിന്റെ തിളക്കവും നിറഞ്ഞു. ഞാൻ തന്ന പൂർണ്ണമായ സ്വാതന്ത്ര്യം ആ മനുഷ്യന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു.

"അപ്പൊ... മോൾക്ക് ഇതൊക്കെ ഇടാൻ വലിയ ഇഷ്ടമാണല്ലേ... ഷാജു തന്നെയാണല്ലേ ഇടാൻ പറഞ്ഞത്?" പുള്ളി വായിലെ വെള്ളം വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ട് വിറയലോടെ ചോദിച്ചു

പിന്നെന്താ ചേട്ടാ... അവൾക്ക് ആഗ്രഹമുള്ളത് അവൾ ഇടട്ടെ. നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇനിയിപ്പോ ഒന്നും ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കാനില്ലല്ലോ. എന്തായാലും ചേട്ടന് ഇന്നലെ ഒക്കെ എല്ലാം

കണ്ടതല്ലേ, പിന്നെ അവൾക്ക് ഇങ്ങനത്തെ ഡ്രസ്സൊക്കെ ഇടാൻ തോന്നിയാൽ, ഇപ്പോ അതിനു കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ..."

അതുകേട്ടതും രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഒന്ന് അമ്പരന്നുപോയി. പുള്ളി വിറയലോടെയും ഒരല്പം ആശങ്കയോടെയും എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

"എടാ... ഞാൻ വിചാരിച്ചത് ഇന്നലെ രാത്രി നടന്നത് ആ ഒരു മൂടില് സംഭവിച്ചതെന്നാ... അപ്പൊ നിനക്കിപ്പോ ശരിക്കും ഇതിലൊന്നും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലേടാ?"

ഞാൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പുള്ളിയുടെ തോളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"അല്ല... ഇന്നലെ അങ്ങെനെ സംഭവിച്ചതാണെങ്കിലും ചേട്ടൻ അവളെ ശരിക്കും കണ്ടില്ലേ,! ഇനിയിപ്പോ